ทางทิศตะวันตกคือ...พม่า

รายงาน/รูป "สรุปทริป" จากที่ได้ปั่นมา

Re: ทางทิศตะวันตกคือ...พม่า

โพสต์ โดย นพพล » 25 ส.ค. 2017, 16:02

... ยิ่งอารมณ์เสียและปั่นเร็วเท่าใดแรงที่กระแทกกลับมาก็ยิ่งแรงมากขึ้นเท่านั้น จะว่าไปแล้วผมจะปั่นให้เร็วกว่านี้ก็ได้
หากกล้ายอมแลกกับชิ้นส่วนบางชิ้นที่อาจจะแตกพัง ซี่ล้อขาด ตะแกรงหลัง
ดังนั้นการฟรีขาแล้วปล่อยให้รถไหลไปตามแรงเฉื่อย คอยเติมแรงปั่นเป็นระยะๆ
ทำใจ แล้วยอมรับความจริง ความเร็วของชีวิตทำได้แค่10-12กิโลต่อชั่วโมงเท่านั้น
ชีวิตผมมันเร็วได้แค่นี้จริงๆ
.............................
แนบไฟล์
IMG_9162.jpg
ลาวใต้... ภาพที่ไม่ได้บันทึก viewtopic.php?f=56&t=1141421
ถนนกลับบ้านพ่อ บนแผ่นดินแม่ viewtopic.php?f=56&t=306129

Re: ทางทิศตะวันตกคือ...พม่า

โพสต์ โดย นพพล » 28 ส.ค. 2017, 10:31

9.

...หน้าวัดฮินดูยามเช้า สามล้อถีบหลายคันปั่นสวนกันไปมา ผมมองผ่านเข้าไปในหน้าต่างบานหนึ่ง
แสงจากเปลวเทียนส่ายไหว กลิ่นหอมบางอย่างโชยมาจากกรอบสี่เหลี่ยมเดียวกัน
เสียงพิณดนตรีอินเดียลอยผ่านกำแพงวัดอ่อนโยน ตัวโน๊ตของมันกำลังสะกดผม
เสียงของชีต้าร์กำลังแทรกซึมเข้าสะกดเมือง
...อากาศเช้านี้เย็นกว่าเมื่อวาน เป็นเช้าที่เย็นที่สุดนับจากเข้ามาในพม่า ผมเดินตามทางเท้าในเมืองกอกะเร็กไปเรื่อยๆ
มุ่งหน้าไปยังชุมชนกลางเมือง ก้าวเท้าอย่างผ่อนคลายเบาโล่ง ชาวพม่าหลายคนใส่เสื้อแขนยาวผ่านไปมา
ลูกหมาครอกหนึ่งนอนเบียดกันจนดูเป็นก้อนเนื้อกลมๆเพราะความเย็น ชายคนหนึ่งแหงนหน้ามอง
เลื่อยในมือของเขากำลังตัดก้อนน้ำแข็งก้อนใหญ่ก่อนจะถูกส่งไปตามร้านค้าทั่วเมือง
แนบไฟล์
IMG_9172.jpg
ลาวใต้... ภาพที่ไม่ได้บันทึก viewtopic.php?f=56&t=1141421
ถนนกลับบ้านพ่อ บนแผ่นดินแม่ viewtopic.php?f=56&t=306129

Re: ทางทิศตะวันตกคือ...พม่า

โพสต์ โดย นพพล » 28 ส.ค. 2017, 10:34

ผมเดินตัดข้ามถนนเข้าไปในวัดแห่งหนึ่งซึ่งหมายตาเอาไว้ตั้งแต่ครั้งแรกที่มาถึงเมื่อหลายวันก่อน
เดินทะลุความร่มรื่นของวัดเข้าไปจนถึงบริเวณองค์เจดีย์ที่อยู่ด้านหลังซึ่งล้อมรอบด้วยกำแพงสี่ด้าน
ชายคนหนึ่งปรี่เข้ามาหาผมทันทีที่เดินผ่านประตูเข้ามา น้ำเสียงของเขาแสดงความไม่พอใจที่ผมใส่รองเท้าเดินย่ำเข้ามา
เขาตะโกนไล่ให้ผมถอดรองเท้าเสียก่อน เจดีย์องค์ไม่ใหญ่สีเหลืองอร่าม โชคดีที่เดินทะลุเข้ามาจนถึงจุดนี้ได้
สวยเพียงพอที่จะถ่ายรูป งามมากจนผมไม่รู้สึกเสียดายที่ไม่ได้แวะถ่ายรูปเจดีย์ดังๆที่ไหนในทริปนี้
ไม่ว่าจะเป็นที่เมาะลำไยน์ที่ไหนๆ
แนบไฟล์
IMG_9190.jpg
IMG_9173.jpg
ลาวใต้... ภาพที่ไม่ได้บันทึก viewtopic.php?f=56&t=1141421
ถนนกลับบ้านพ่อ บนแผ่นดินแม่ viewtopic.php?f=56&t=306129

Re: ทางทิศตะวันตกคือ...พม่า

โพสต์ โดย นพพล » 28 ส.ค. 2017, 10:35

ด้านหลังวัดมีสะพานข้ามคลองเชื่อมต่อกับชุมชนด้านหลัง ผมเดินข้ามสะพานไปยังชุมชนแห่งนั้น
ในม่านหมอกผมเห็นแม่เฒ่าห่มผ้าผวยเดินไปมา ไอน้ำลอยเรื่อเหนือผิวน้ำ หมอกย้อมสายน้ำจนเป็นสีเขียวอมเทา
ชาวบ้านหลายคนเดินข้ามสะพานเข้ามาภายในวัดเพื่อมายังตลาดข้างวัด
พวกเขาต่างถอดรองเท้าทันทีที่เดินข้ามเข้ามาในวัด คงมีเพียงผมคนเดียวเท่านั้นที่เดินสวมรองเท้าอยู่ภายในวัดแห่งนี้
บาปหนา ผมบ่นตัวเอง
แนบไฟล์
IMG_9195.jpg
IMG_9198.jpg
ลาวใต้... ภาพที่ไม่ได้บันทึก viewtopic.php?f=56&t=1141421
ถนนกลับบ้านพ่อ บนแผ่นดินแม่ viewtopic.php?f=56&t=306129

Re: ทางทิศตะวันตกคือ...พม่า

โพสต์ โดย นพพล » 28 ส.ค. 2017, 10:37

...ไม่อยากแหกคอก ผมตัดสินใจถอดรองเท้าเดินข้ามสะพานย้อนกลับเข้ามาในวัด
แล้วเดินเท้าเปล่าไปตามทางเดินก่อนเดินออกไปประตูด้านข้าง ใส่รองเท้าแล้วเดินผ่าตลาดเล็กๆไปอย่างไม่เร่งรีบ
แม่ค้าหลายคนหันมามองเพราะความแปลกหน้า ผมยังไม่หิว ยังไม่อยากแวะกินข้าวที่ตลาด
เป้าหมายผมอยู่ที่อีกฟากของถนน เดินข้ามถนนหน้าตลาดอย่างไม่เร่งรีบ ที่สุดผมก็หยุดตรงร้านขายนมร้านนั้น
ร้านที่ผมหมายตาเอาไว้ ซึ่งผมเห็นตั้งแต่วันที่ปั่นออกจากกอกะเร็กคราวก่อน ครั้งนั้นผมไม่กล้าที่จะแวะเข้าไป
มีอะไรบางอย่างขวางผมอยู่ มันทำให้ผมไม่มั่นใจ
แต่วันนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว ได้เวลาแล้วสำหรับการแก้ตัว
แนบไฟล์
IMG_9213.jpg
IMG_9217.jpg
ลาวใต้... ภาพที่ไม่ได้บันทึก viewtopic.php?f=56&t=1141421
ถนนกลับบ้านพ่อ บนแผ่นดินแม่ viewtopic.php?f=56&t=306129

Re: ทางทิศตะวันตกคือ...พม่า

โพสต์ โดย นพพล » 28 ส.ค. 2017, 10:39

ลูกค้าหลายคนกำลังยืนรออาหารเช้าบางอย่างอยู่หน้ากระทะ หน้าตาของทั้งแม่ค้าและลูกค้าค่อนไปทางอินเดีย
ผมเดินผ่านพวกเขาเข้าไปนั่งในความสลัวของร้าน สลัวเพราะไฟดับทั้งเมือง ภายในร้านจึงอึมครึมด้วยความมืด
มีเพียงเตาฟืนเท่านั้นที่เป็นจุดกำเนิดของแสงภายในร้าน
แต่ผมกลับไม่รู้สึกว่าอยากให้ความสลัวภายในร้านมาอำพรางตัวตนของผมอีกต่อไป
แนบไฟล์
IMG_9229.jpg
ลาวใต้... ภาพที่ไม่ได้บันทึก viewtopic.php?f=56&t=1141421
ถนนกลับบ้านพ่อ บนแผ่นดินแม่ viewtopic.php?f=56&t=306129

Re: ทางทิศตะวันตกคือ...พม่า

โพสต์ โดย นพพล » 28 ส.ค. 2017, 10:40

“บาโก! อิท ทิส บาโก”
เด็กน้อยพูดเสียงดังหลังผมชี้ไปที่โต๊ะข้างๆว่าต้องการแบบนั้น
เขาพูดพร้อมเหลือกตามองไปทั่วร้านจนเห็นตาขาวโพลนชัดเจน เด็กน้อยพูดอย่างมั่นใจ
ทำเอาผมนึกถึงประโยคสุดคลาสสิคของอดีตเด็กอนุบาลสงขลาคนหนึ่ง
“อิท อิส อะ บุ๊ค
แนบไฟล์
IMG_9231.jpg
ลาวใต้... ภาพที่ไม่ได้บันทึก viewtopic.php?f=56&t=1141421
ถนนกลับบ้านพ่อ บนแผ่นดินแม่ viewtopic.php?f=56&t=306129

Re: ทางทิศตะวันตกคือ...พม่า

โพสต์ โดย นพพล » 28 ส.ค. 2017, 10:42

บาโกหรือชานมแก้วนั้นที่มีฟองฟอดด้านบน ท็อปอัพด้วยผงกาแฟโรบัสต้า
บาโกส่วนใหญ่เท่าที่ผมเจอมาในพม่าจะขายโดยชาวพม่าที่มีเชื้อสายอินเดีย ไม่ว่าจะเป็นที่ผาอันหรือกอกะเร็ก
ผมดื่มมันรวดเดียวเกือบหมดแก้วตามด้วยจาโข๊ย(ปาท่องโก๋) จาโข๊ยพม่ามีรูปร่างไม่เหมือนจาโข๊ยเมืองไทย
ที่นี้ยาวกว่าบ้านเรา ความยาวที่วางบนโต๊ะตรงหน้าราวคืบครึ่ง รสชาติใกล้เคียงกับบ้านเรา
เช้านั้นผมมีเพื่อนคุยคือเด็กคนนั้น
“คุณมาจากไหน” เขาถามเป็นภาษาอังกฤษ
แนบไฟล์
IMG_9226.jpg
ลาวใต้... ภาพที่ไม่ได้บันทึก viewtopic.php?f=56&t=1141421
ถนนกลับบ้านพ่อ บนแผ่นดินแม่ viewtopic.php?f=56&t=306129

Re: ทางทิศตะวันตกคือ...พม่า

โพสต์ โดย นพพล » 28 ส.ค. 2017, 10:43

“โยเดีย”ผมตอบ เด็กน้อยนั่นหันกลับไปพูดอะไรบางอย่างกับคนเป็นพ่อที่เป็นเจ้าของร้าน
เขาพูดเสียงดังราวพบสิ่งแปลกประหลาดอะไรสักอย่างในชีวิต จนคนทั้งร้านหันมามองผมเป็นตาเดียวกัน
“อายุเท่าไหร่เราอะ” ถ้าแปลเป็นภาษาไทยคงจะได้ประมาณนั้น
“สิบขวบ” ถ้าเป็นเด็กไทยก็คงราวๆป.3ป.4 แต่ที่เหนือกว่าเด็กไทยส่วนใหญ่ที่เจอคือความกล้าที่จะพูดอังกฤษ
“ทำไมพูดอังกฤษเก่งจังเราอ่ะ” เด็กน้อยทำหน้าตาเหรอหราที่เจอศัพท์ยากๆ
ผมตัดบทด้วยการสั่งบาโกอีกแก้ว ไม่นานพ่อของเขาก็เรียกให้ไปช่วยงานหน้าร้าน
ปล่อยผมให้นั่งเงียบๆคนเดียว

ร้านนี้มีคนเข้าออกตลอดเวลา หลายคนมองมา และทักทายอย่างอารมณ์ดีหลังรู้ว่าผมเป็นชาวโยเดียอพยพ(ชั่วคราว)
หลายคนคงอยากพูดให้มากกว่านั้นแต่พูดภาษาอังกฤษไม่ได้ หากเป็นวันแรกที่มาถึงผมคงทำตัวไม่ถูกในร้านแห่งนี้
อาจถึงขั้นเกร็งจนประหม่า แต่ความรู้สึกของวันนี้ไม่เหมือนในวันแรกอีกแล้ว
เยื่อบางๆที่กั้นขวางตั้งแต่วันแรกหายไปแล้ว ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
แนบไฟล์
IMG_9228.jpg
ลาวใต้... ภาพที่ไม่ได้บันทึก viewtopic.php?f=56&t=1141421
ถนนกลับบ้านพ่อ บนแผ่นดินแม่ viewtopic.php?f=56&t=306129

Re: ทางทิศตะวันตกคือ...พม่า

โพสต์ โดย นพพล » 28 ส.ค. 2017, 10:47

...
แนบไฟล์
IMG_9220.jpg
IMG_9222.jpg
ลาวใต้... ภาพที่ไม่ได้บันทึก viewtopic.php?f=56&t=1141421
ถนนกลับบ้านพ่อ บนแผ่นดินแม่ viewtopic.php?f=56&t=306129

Re: ทางทิศตะวันตกคือ...พม่า

โพสต์ โดย นพพล » 28 ส.ค. 2017, 10:49

...ลูกหมาครอกนั้นแยกย้ายออกมาวิ่งเล่นอีกครั้งหลังอากาศอุ่นขึ้น
เด็กหนุ่มยังไม่จบงานเลื่อยน้ำแข็งของเขา เขากำลังจะได้น้ำแข็งก้อนเล็กที่ถูกเลื่อยแยกจากก้อนใหญ่
จากนั้นจึงเอาขี้แกลบกลบป้องกันน้ำแข็งละลายเพื่อรอส่งไปยังที่ต่างๆ รถสามล้อถีบน้อยลงไปแล้ว
ผมเดินย้อนกลับไปยังวัดฮินดู เสียงดนตรีอินเดียและเสียงชีต้าร์เงียบไปแล้ว แต่แสงเทียนไขยังคงส่ายไหวในกรอบหน้าต่าง
วัดฮินดูเหมือนมีมนต์เรียกให้ผมเดินเข้าไปด้านในกำแพงนั้น
เสียงทักทายหนึ่งดังขึ้นหลังจากเห็นผมยืนเก้ๆกังๆบริเวณนั้นสักพักใหญ่แล้ว
แนบไฟล์
IMG_9233.jpg
ลาวใต้... ภาพที่ไม่ได้บันทึก viewtopic.php?f=56&t=1141421
ถนนกลับบ้านพ่อ บนแผ่นดินแม่ viewtopic.php?f=56&t=306129

Re: ทางทิศตะวันตกคือ...พม่า

โพสต์ โดย นพพล » 28 ส.ค. 2017, 10:51

“เข้ามาซิๆ ยินดีต้อนรับ” ชายวัยกลางหน้าตาคล้ายคนอินเดียเอ่ยชวนผมอย่างอารมณ์ดี
ผมเดินตามเข้าไปอย่างง่ายๆตามคำเชิญ จริงๆก็อยากจะเดินเข้าไปในโบสถ์ที่นี่นานแล้วตั้งแต่วันแรกที่มาถึง
แต่ด้วยความที่เป็นคนต่างศาสนาทำให้โลเล ได้แต่เฝ้าดูผู้คนเดินเข้าออกโบสถ์แห่งนี้ตั้งแต่เช้ายันค่ำ
แนบไฟล์
IMG_9235.jpg
ลาวใต้... ภาพที่ไม่ได้บันทึก viewtopic.php?f=56&t=1141421
ถนนกลับบ้านพ่อ บนแผ่นดินแม่ viewtopic.php?f=56&t=306129

Re: ทางทิศตะวันตกคือ...พม่า

โพสต์ โดย นพพล » 28 ส.ค. 2017, 10:54

กลิ่นหอมเหมือนเมื่อเช้าลอยวนอยู่ข้างใน โบสถ์หลังย่อมแห่งนี้มีเทวรูปมากมายประดิษฐานอยู่ในนั้น
ซึ่งผมไม่ค่อยรู้จักสักเท่าไหร่ หากจะมีที่รู้จักบ้างก็คงเป็นพระพุทธรูป
ซึ่งทำให้ผมต้องหยุดมองอย่างสงสัยที่เห็นพระพุทธรูปมาอยู่ในโบสถ์ของศาสนาฮินดู
“ชาวฮินดูนับถือพระพุทธเจ้าเป็นเทพองค์หนึ่ง ถือว่าเป็นเทพเจ้าองค์หลังสุดของพวกเรา”
“เทพองค์สุดท้าย?” ไม่เชิงถามแต่คล้ายผมจะออกความเห็นเสียมากกว่า
“อย่างนั้นแหละ เราเชื่อว่าพระองค์คืออวตารของพระนารายณ์” แกยิ้มในขณะที่ผมยกมือไหว้องค์พระ
แกเดินนำผมไปดูแทบทุกซอกทุกมุมในโบสถ์หลังเล็กนั้น จนรู้สึกเกรงใจ ไม่กล้าจะยกกล้องขึ้นถ่ายภาพใดๆภายในนั้นเลย
“ดูเยอะๆนะ ผมอยากให้คุณดูนานๆ” น้ำเสียงของแกแสดงความภาคภูมิใจอย่างยิ่ง
ที่สุดเราก็เดินมาจนถึงด้านหลังของแท่นบูชา ผู้หญิงคนหนึ่งกำลังนั่งร้อยพวงมาลัยดอกไม้ในถาดใบใหญ่
กลิ่นอ่อนๆของมันโชยเข้าจมูก เธอแหงนหน้ามามองเราแว่บหนึ่งก่อนก้มหน้าก้มตาทำงานของเธอต่อไป
“ภรรยาผมเอง”แกกล่าว
แนบไฟล์
IMG_92381.jpg
ลาวใต้... ภาพที่ไม่ได้บันทึก viewtopic.php?f=56&t=1141421
ถนนกลับบ้านพ่อ บนแผ่นดินแม่ viewtopic.php?f=56&t=306129

Re: ทางทิศตะวันตกคือ...พม่า

โพสต์ โดย นพพล » 28 ส.ค. 2017, 10:55

...หากไม่นับลวดลายที่อยู่บนฝาผนัง นอกจากความเชื่อและความศรัทธาที่ชาวฮินดูมีให้แก่ศาสนาของพวกเขาแล้ว
ผมว่าในโบสถ์แห่งนี้มีกลิ่นที่หอมจนน่าหลงไหล

“ผมขอถ่ายรูปได้ไหม” ผมเอ่ยบอกแกหลังจากที่เดินออกมาด้านนอกของโบสถ์แล้ว
“ได้ซิคนโยเดีย” มองจากช่องมองภาพ แกยิ้ม
ผมเดินออกมาจากวัดนานแล้วแต่กลิ่นนั้นเหมือนวนเวียนไม่ห่างปลายจมูก กลิ่นนั้นสดใหม่
หอมและชื่นใจ
แนบไฟล์
IMG_9236.jpg
ลาวใต้... ภาพที่ไม่ได้บันทึก viewtopic.php?f=56&t=1141421
ถนนกลับบ้านพ่อ บนแผ่นดินแม่ viewtopic.php?f=56&t=306129

Re: ทางทิศตะวันตกคือ...พม่า

โพสต์ โดย นพพล » 28 ส.ค. 2017, 10:58

...กอกะเร็กถือเป็นจุดเริ่มต้นของการเดินทางเป็นวงรอบในพม่า ผมเริ่มต้นที่เมืองนี้ก่อนจะวนมาสิ้นสุดที่เดิม
พักที่เกสเฮาส์เดิมห้องเดิม หากจะมีที่แตกต่างไปจากเดิมก็คงเป็นความคุ้นเคยที่มากขึ้น
อาณาเขตของความคุ้นเคยของผมแผ่ขยายจากต้นถนนจนปลายถนน
จากหน้าวัดถึงหมู่บ้านหลังวัดจนลามเข้าไปในร้านชานมและวัดฮินดู
แต่น่าเสียดายที่เช้านี้เป็นวันสุดท้ายในพม่าเสียแล้ว
แนบไฟล์
IMG_9242.jpg
ลาวใต้... ภาพที่ไม่ได้บันทึก viewtopic.php?f=56&t=1141421
ถนนกลับบ้านพ่อ บนแผ่นดินแม่ viewtopic.php?f=56&t=306129


ผู้ใช้งานขณะนี้

กำลังดูบอร์ดนี้: 5 และ บุคคลทั่วไป 0 ท่าน