00001
จักรยานกู้ชีวิตของน้องเปา

เพิ่งดูรายการวันหวานยังหวานอยู่ เลยทราบว่า จักรยานกู้ชีวิต ของน้องเปา ถูกทำลาย โดยคนเกเร เสียแล้ว น่าเสียใจ กับคนที่ทุ่มเทให้สังคม ...

...ทำให้รู้ว่า ....สังคมนี้มีคนดี ก็มีคนเลวคู่กัน พวกเราชาวจักรยาน ขอให้รักกันไว้นะครับ


By : นายจักรยาน สีเหลือง [ 16 เม.ย. 48 - 00:22:04 น. ]


ความเห็นที่ 1

น้องเปาบอกว่า หากซ่อมใหม่รวมอุปกรณ์การแพทย์ด้วยก็ 70,000 บาท กว่า

ภาพนี้ ถ่ายเมื่อคราว รณรงค์ขอทางจักรยาน เพื่อเมืองน่าอยู่ ที่สนามศุภฯ
From : นายจักรยาน สีเหลือง [ 16 เม.ย. 48 - 00:34:32 น. ]


ความเห็นที่ 2
นายแบบ ตาม คห.ที่ 1 ไม่ใช่น้องเปา แต่ คือ เบื้องหลังน้อง "โอ๊ตนนท์" คนหล่อในเวปนี้
From : นายจักรยาน สีเหลือง [ 16 เม.ย. 48 - 00:37:16 น. ]

ความเห็นที่ 3
อยากช่วยครับคนดีๆอย่างนี้มีไม่มาก
แล้วจะให้ช่วยอะไรได้บ้างครับผมยินดี
From : ART 012671549 [ 16 เม.ย. 48 - 02:29:16 น. ]

ความเห็นที่ 4
อ่านแล้วรู้สึกแย่จังเลยครับ ไม่ทราบว่าจะติดต่อกับน้องเปาได้อย่างไรครับ หรือเพื่อนๆท่านใดต้องการเป็นแกนหลักในการประสานความช่วยเหลือ ช่วยแจ้งเข้ามาในกระทู้นี้ด้วยนะครับ พร้อมและเต็มใจช่วยครับ

เป็นกำลังใจให้ครับ อย่าเพิ่งท้อนะครับ

From : t-rek [ 16 เม.ย. 48 - 06:36:03 น. ]


ความเห็นที่ 5
ถ้าจะซ่อมแซม ต้องทำอะไรบ้างครับ โดยเฉพาะในส่วนของจักรยานซึ่งเพื่อนชาวเสือใน Web นี้น่าจะช่วยกันได้ ส่วนอุปกรณ์ทางการแพทย์ ทาง กทม. หรือ สธ. น่าจะมีงบสนับสนุนอยู่แล้ว
From : The Rock [ 16 เม.ย. 48 - 12:01:16 น. ]

ความเห็นที่ 6
มีเรื่องน่าเศร้าใจอีกแล้ว...
สำหรับท่านที่ต้องการให้ความช่วยเหลือน้องเปา สามารถติดต่อได้ตามรายละเอียดด้านล่างนี้นะคะ
1. ส่งถึง นาย ภานุพงษ์ ลาภเสถียร บ้านเลขที่ 2 ซอย จรัญสนิทวงศ์54 ถ.จรัญสนิทวงศ์ แขวงบางยี่ขัน เขตบางพลัด กทม.10700
2. ฝากผ่านบัญชีชื่อ "จักรยานกู้ชีพ โดย ภานุพงษ์ ลาภเสถียร -- ธนาคาร กสิกรไทย สาขาบางลำพู เลขที่บัญชี 008-2-06555-7 "

หมายเหตุ: รายละเอียดนี้นำมาจากกระทู้ ซึ่งมีขึ้นตั้งแต่ครั้งแรกที่น้องเปาได้ออกรายการโทรทัศน์ค่ะ
http://www.thaimtb.com/cgi-bin/viewkatoo.pl?id=42365 นี้ค่ะ ลองเข้าไปอ่านรายละเอียดที่มาที่ไปของ ที่อยู่และเลขบัญชีที่ได้มาก่อนเลยนะคะ

ขอให้กำลังใจน้องเปาคนดี ผ่านกระทู้นี้ด้วยคนค่ะ
From : Aliena [ 16 เม.ย. 48 - 13:40:41 น. ]


ความเห็นที่ 7
ใครหนอทำได้ลง
คนเขาอุตส่าห์มีใจช่วยแล้ว ยังจะไปทำให้เขาเสียหายอีก
ขอเป็นกำลังใจให้น้องเปาค่ะ เห็นปั่นผ่านหน้าไปบ่อยๆ
แถวสะพานกรุงธนฯ ก็ส่งกำลังใจตามไปให้
From : ปิเพื่อนเสือออย [ 16 เม.ย. 48 - 14:53:43 น. ]

ความเห็นที่ 8
เลวจริงๆ
From : 001 JZ Team [ 16 เม.ย. 48 - 19:14:38 น. ]

ความเห็นที่ 9
ไปดักกระทืบไอ้คนร_ยำที่ทำรถน้องเขาเถอะ
From : เสือคนหนึ่ง [ 16 เม.ย. 48 - 21:46:40 น. ]

ความเห็นที่ 10

น้องปาว หรือ น้องเปา / ภานุพงษ์ ลาภเสถียร
From : นายจักรยาน สีเหลือง [ 16 เม.ย. 48 - 23:50:53 น. ]

ความเห็นที่ 11

สภาพจักรยานน้องปาว กระบังลมถูกตีแตก
From : นายจักรยาน สีเหลือง [ 16 เม.ย. 48 - 23:52:23 น. ]

ความเห็นที่ 12

ไฟแดงวับวาบถูกตีแตก
From : นายจักรยาน สีเหลือง [ 16 เม.ย. 48 - 23:54:02 น. ]

ความเห็นที่ 13

สภาพรถ
From : นายจักรยาน สีเหลือง [ 16 เม.ย. 48 - 23:58:34 น. ]

ความเห็นที่ 14

สภาพรถที่เคยมีอุปกรณ์การแพทย์หายไป
From : นายจักรยาน สีเหลือง [ 17 เม.ย. 48 - 00:02:33 น. ]

ความเห็นที่ 15

ทุกวันนี้ น้องเปาจะไปไหนต้องใช้มอเตอร์ไซค์รับจ้าง
From : นายจักรยาน สีเหลือง [ 17 เม.ย. 48 - 00:06:01 น. ]

ความเห็นที่ 16

หรือหิ้วกระเป๋าวิ่งไป แต่ยังมีจิตใจที่อยากช่วยเหลืออื่น

หากท่านใดต้องการช่วยน้องเปา ก็ติดต่อได้ตาม คห.ที่ 6
ที่เปิดกระทู้นี้ ก็เพราะต้องการบอกพวกเราชาวจักรยานว่า จักรยานกู้ชีวิต เกือบเอาชีวิต ไม่รอด เพราะความริษยาของคนจิตใจต่ำ...ต้องการผลประโยชน์ที่แฝงในคราบนักบุญ บางกลุ่มบางคน

เวรย่อมระงับด้วยการไม่จองเวร

ช่วยกันอย่าให้คนดีต้องท้อแท้ ท้อถอยครับ
From : นายจักรยาน สีเหลือง [ 17 เม.ย. 48 - 00:13:01 น. ]


ความเห็นที่ 17

ขอเป็นกำลังใจให้น้องเปาในการอุทิศชีวิตเพื่อสังคมครับ
From : นายจักรยาน สีเหลือง [ 17 เม.ย. 48 - 00:23:15 น. ]

ความเห็นที่ 18
คุณจักรยาน สีเหลือง ก็กำลังทำงานอุทิศเพื่อสังคมเช่นกันครับ..
From : Pc [ 17 เม.ย. 48 - 01:18:45 น. ]

ความเห็นที่ 19
ตกใจมากที่รู้เรื่องหลังจากกลับจากเชียงใหม่ยังไม่ได้อ่านหนังสือพิมพ์เลย เช็ดเน็ตแล้วก็น่าตกใจที่น้องปาวล์โดนคนเลวทำร้าย..แต่ยังดีที่น้องปาวล์รอดตัวไปค่ะ ฉันจะช่วยส่งกำลังใจให้สู้ต่อไปค่ะ
From : oiltrips [ 17 เม.ย. 48 - 21:13:11 น. ]

ความเห็นที่ 20
อยากทราบเรื่องราวทั้งหมด หาอ่านได้ที่ไหน ครับ
From : -=jfk=- [ 17 เม.ย. 48 - 22:57:12 น. ]

ความเห็นที่ 21

เรียน คุณหมอ

ThaiMTB มีกระทู้เกี่ยวกับน้องปาว หรือ นาย ภานุพงษ์ ลาภเสถียร ดั่งนี้ครับ
- http://www.thaimtb.com/cgi-bin/viewkatoo.pl?id=36399
- http://www.thaimtb.com/cgi-bin/viewkatoo.pl?id=42200
- http://www.thaimtb.com/cgi-bin/viewkatoo.pl?id=42365
- http://www.thaimtb.com/cgi-bin/viewkatoo.pl?id=42281

ปกติน้องปาวไม่เข้าเวบครับ
คนที่รู้จักน้องปาวดีที่สุดคือ น้องโอ๊ตนนท์ (คุณกิตติพงษ์) โทร. 063950484
อย่างไรก็ดี คาดว่าน้องโอ๊ตนนท์จะเข้ามารายงานสรุปปัญหาต่างๆ ให้ทราบต่อไปครับ

อนึ่ง หากจะมีผู้ประสานงานรวบรวมเงินจากพวกเราในเวบนี้มอบให้น้องปาวเพื่อสานต่อเจตนารมณ์ ผมก็ยินดีร่วมสมทบด้วยครับ

From : สมพิศ [ 17 เม.ย. 48 - 23:34:39 น. ]


ความเห็นที่ 22
สวัสดีครับ ทุกท่าน ผมได้สอบถามน้องปาวแล้วครับ เรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมด เกิดเนื่องจากสาเหตุดังนี้ครับ
ตามที่น้องปาว บอก เมื่อเดือนที่แล้วได้มีเคส ที่ต้องไปช่วยคนเจ็บที่1 ในช่วงกลางวัน ทางศูนย์หน่วยแพทย์ กู้ชีพวชิระ
ได้แจ้งทาง ว. มีคนเจ็บ จึงได้มีอาสาไปช่วยเหลือ ไปโดยอาสาหน่วยกู้ชีพวชิระด้วยจักรยานยนต์ ประมาณ 3 คัน 1 ในนั้นมีน้องปาวด้วย แต่ได้มีอาสาหน่วยอื่นได้แอบฟัง ช่องความถี่วิทยุของ ศูนย์วชิระ และได้ทำการไปที่เกิดเหตุด้วย
ระหว่างทาง ได้เจอกับหน่วยของวชิระ รถของอาสาอีกฝ่ายซึ่งเป็นรถ 4 ล้อ ได้ทำการเบียดอาสาที่ขี่จักรยานยนต์ทั้ง 3
ชิดขอบทางจนเกือบล้ม เป็นที่อันตรายมาก เพราะ อาสาคนนั้นขับรถมาด้วยความเร็วสูง แต่ กลุ่มอาสาของวชิระ ก็ไม่ได้แสดงอาการอะไรมาก มีเพียง แค่บ่น (เพราะปกติก็จะโดนคล้ายแบบนี้เป็นประจำอยู่แล้ว แต่ในเคสวันนั้น ไม่มีคนเจ็บสาหัส จึงยกเลิกภาระกิจไป แต่ อาสาวชิระ ก็เลยบ่นด้วยอารมณ์(ด่านะแหละครับ เป็นเรื่องธรรมดาที่เจอคนทeพฤติกรรมแบบนั้นกับเราเราทนไม่ไหว ก็ต้องระบายออกมานะครับ) แต่ไม่รุนแรงนัก แค่พูดใส่ ว. ให้ศูนย์ วชิระฟังว่า ไม่รู้ไอ้พวก-- ขับรถยังไงเกือบมาชน ก อู เอารถป้ายแดงมาชนเดี๋ยวก็เรื่องยาว (ไม่ทราบว่าจะบรรยายถูกรึไม่เพราะฟังน้องปาวมาอีกทีนะครับโปรดใช้วิจารณญาณ) แต่จังหวะ อาสาอีกฝ่าย ยังแอบฟัง ย่านความถี่ของวชิระอยู่พอดี ก็เลยมีการด่ากลับมา แถมทำการรบกวน คลื่นความถี่ ตลอดเวลา
จนกระทั่งตอนค่ำได้มีเคสอีกเคสที่ตลิ่งชัน เป็น ว.40 (อุบัติเหตุ) ขณะที่ได้ทำการ ปฎิบัติหน้าที่ อยู่ จุดเกิดเหตุ หน่วยอาสาหน่วยนั้น ได้ขับรถตู้(รถอาสาที่เป็นรถพยาบาล) มาจอดใกล้
หลังจากที่เขาลงมาจากรถ ก็ถาม เจ้าหน้าที่ทุกคน ว่าชื่อ ปาว รึเปล่า ถามไปหลายคน จนมาถึงน้องปาว ปาวบอกว่าใช่ครับ ไม่ทันได้สิ้นเสียง เขา ชกน้องปาว ไปหลายหมัด จนน้องปาวล้มลง จากนั้นก็วิ่งขึ้นรถขับออกไปทันที ซึ่งสร้างความงง ให้กับเพื่อนๆ เจ้าหน้าที่ทุกท่าน จึงให้หน่วยที่มาด้วยกัน นำรถพยาบาลอีกคันขับตามทันที จนถึงที่ เป็นโรงพยาบาลใหญ่ เอกชนมีชื่อเสียง(และเส้นคงใหญ่มาก) ได้ขับรถพยาบาลเข้าไปในโรงพยาบาลนั้น แล้วทางฝ่ายเราได้รับการต้อนรับ จากฝ่ายเขาอบอุ่นมาก โดยเจ้าหน้าที่ทุกคนที่เห็นฝ่ายเรา ต่างชู นิ้ว แสดงถึง อวัยะวะของตัวเองกันทั้งนั้น (ซึ่งความคิดของผมแล้ว ที่นั้นโรงพยาบาล หริอ รังของอัธพาล กันแน่) และทางเราได้ไปติดต่อผู้ใหญ่ฝ่ายของเขา และท่านนั้นก็บอกว่าจะจัดการให้ และหลังจากนั้นทางฝ่ายวชิระจึงเดินทางกลับ
หลายวันต่อมา ได้มีหนังสือ กล่าวรายงานเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมด ได้ทำการปลดพนักงานคนนั้นออกแล้ว(คนที่สร้างเรื่องราวทั้งหมด) พนักคนนั้นเป็นแค่คนขับรถ แต่อดีตเป็นอาสาสมัครของมูลนธิแห่งหนึ่ง (มูลนิธิเดียวกับโรงพยาบาลนะแหละครับ) เรื่องราวคาดว่าจบด้วยดีแล้วแต่...
ไม่นานก็ยังเห็น อาสาคนนั้นมาอีกเช่นเดิม และยังมาตามตอแยกับน้องปาวตลอดเวลา จนล่าสุดที่เรื่องบานปลายขึ้นขนาดนี้ใน 1 อาทิตย์ก่อนสงกรานต์ น้องปาวได้ทำ การปฎิบัติหน้าที่ หน่วยแพทย์ กู้ชีวิต หรือเราเรียกว่า จักรยานกู้ชีพ เกือบได้กู้ชีพตัวเองซะแล้ว ในตอนดึกขณะที่น้องปาวขี่ลาดตะเวนไปเรื่อย ปาวได้เห็นหน่วย อาสาฝ่ายตรงข้าม อยู่ตรง เซเว่นอิเลฟเว่น คอกวัว ซึ่งเป็นที่ผมกับน้องปาวจะจอดพักผ่อนประจำเมื่อเหตุการณ์สงบ น้องปาวจึงไม่ได้สนใจอะไรมากเลยปั่นไปทางอื่น ได้ยินเสียง ว. ดังมา มึงระวังตัวให้ดีไอัจักรยานกูจะชนมึงให้พังเลย ไม่ถึงนาที ก็มีจักรยานยนต์ บิดออกมาประกบน้องปาว แล้วหยิบมีดหัวตัดมาฟันน้องปาวแต่โชคดีที่น้องปาวหลบทัน พวกมันเลยเล่นรถแทน ใช้มีดฟันรถฟังไปหมด แล้วก็บิดหนีไป น้องปาวพยายามจำป้ายทะเบียนแต่ มันเอา กระดาษ A4 ปิดเอาไว้ จึงสันนิฐานได้ว่า เป็นการเตรียม การมาไว้แล้วน้องปาวจึงใช้ วิทยุที่ติดกับตัว เรียก ว.7 (ขอกำลังเสริม) แล้วก็ ว.เรียกตำรวจด้วย ที่น้องปาวได้เห็นคือ หน่วยฝ่ายตรงข้ามได้ขับรถออกไปจากบริเวณใกล้เคียงทันทีพร้อมทั้งเปิดไฟ และ เสียงไซเรน ออกไปอย่างเร็ว เป็นที่รู้กันแน่ว่าพวกใหน แต่ว่าตอนนี้ ยังทำอะไรไม่ได้
หลักฐานที่น้องปาวพอจะมี ก็รูปรถพยาบาลที่หนีในตอนแรก เคสตลิ่งชัน และกล้องวงจรปิด seven eleven สาขาที่พวกนั้น มานั่งอยู่ แต่ไม่แน่ใจว่าจะทำอะไรได้มากน้อยเพียงใดเพราะฝ่ายตรงข้าม เป็นถึงโรงพยาบาลเอกชน คนรวย มีชื่อเสียง มีเส้นสาย เส้นใหญ่ ไม่งอก มีมูลนิธิ ที่มีชื่อเสียงไปทั่วใครๆ ก็รู้จัก ร้องอ๋อ รถเก็บศพ ส่วนน้องปาว เป็นแค่อาสาสมัคร ที่ยอมเสียประโยชน์ส่วนตัว มารับใช้สังคมเงินเดือนไม่มี แถมต้องมาเสี่ยงแบบนี้ ผมก็เห็นใจน้องปาวจริงๆครับ ถ้าคืนนั้นผมอยู่ด้วย ผมก็อาจโดนลูกหลงด้วยก็ได้ สาเหตุที่น้องปาวไม่บอกผม เพราะน้องปาว เกรงใจไม่อยากรบกวนผมจึงไม่โทรมาบอก แต่ต้องขอบคุณอาสมพิศ ที่โทรมาถามพอดี ผมจึงได้ทราบข่าวนะครับ (จักรยานผมรื้อกำลังจะทำใหม่) ผมไม่ทราบเหมือนกันว่า ครั้งนี้เป็นมีดหัวตัด รึว่าครั้งหน้า จะเป็น ปืน กันแน่..
แต่ในหน่วยของวชิระ โดยเฉพาะฐานของผม ก็ยังมีเพื่อน เป็นอาสาหน่วยอื่น รวมทั้งที่เป็นหน่วยเดียวกับหน่วยตรงข้ามยังไม่เคยมีการกระทบกระทั่งกันมาก่อน ยังคุยกันเหมือนเดิมนะครับ แต่มีบางกลุ่ม เท่านั้น ที่ยัง ไม่เปลี่ยนนิสัย ยังคิดว่าตัวเองเป็นช่างกล อะไรทำนองนั้น มีเพียงปลาบางตัวที่ทำให้เน่าไปหมดนะครับ..
ผมยังเคยช่วยปฐมพยาบาลกับอาสาหน่วยนึงที่ถนนจรัลฯ (วันนั้นคุณจักรยานสีเหลืองก็อยู่ด้วยนะครับ) เขาไม่มีกระเป๋ายา แต่ผมก็ช่วยเขาเอายาให้เขาใช้ ทั้งที่ผมรู้ว่าหน่วยของเขาอาจจะไม่ถูกับหน่วยผม ผมก็ไม่สนใจต้องการช่วยคนเท่านั้น แต่ผมไม่กล้าที่ปฐมพยาบาลเองเพราะ แน่นอนเขาต้องคิดว่าผมจะแย่งคนเจ็บเขาไปแน่นอน ผมเลยใช้วิธี เป็นผู้ช่วยเขาแทนนะครับ
รายงานอุปกรณ์ที่น้องปาวเสียหายเช่น ไฟกระพริบทั้งหมด ดวงนึงก็หลายพันนะครับ กระบังลมหน้า รถมีเป็นรอยเต็มคัน(อันนี้ไม่แคร์ แต่เสียความรู้สึก) ไซเรน โทรโข่ง ขยายเสียง และที่แพงหน่อย ก็วิทยุโมบายนะครับ ที่ใช้ติดต่อกับศูนย์ และ ลูกข่าย คนอื่น ที่เสียเยอะตอนนี้ คือกำลังใจนะครับ เพราะน้องปาวบ่นให้ผมฟังว่า กลัวทางศูนย์ จะคิดว่าตัวน้องปาวเองชอบสร้างปัญหาให้ แต่ผมบอกว่าไม่ต้องไปคิดมาก เพราะเราทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุดก็ดีแล้ว เราไม่ได้ทำผิด หรือ ก่อเรื่องก่อน !!ช่วงนี้น้องปาว จึงใช้จักรยานไม่ได้สักพักรอให้เรื่องมันซาลงสะก่อนนะครับ ผมก็เขาใจนะครับว่าทำไมอาสาบางหน่วยถึงชอบมาแย่งคนเจ็บ เพราะว่ามารับคนเจ็บก็ได้เงิน แต่หน่วยแพทย์วชิระเป็นของ กทม. ไม่เสียค่าใช้จ่ายใดๆ ทั้งสิ้น อยู่ในสังกัดสำนักการแพทย์ครับ แต่ยังไง อยากให้ช่วยคนเจ็บให้ถึงที่สุดก่อนที่จะห่วงเรื่องเงิน ดีกว่ามาแย่งกันจนคนเจ็บอาการหนักขึ้นถึงขั้นเสียชิวิตนะครับ
วันอังคารผมจะนัดพบน้องปาวอีกทีนะครับ มีอะไรคืบหน้า จะมารายงานให้ทราบอีกครับผม
From : โอ๊ตนนท์ [ 18 เม.ย. 48 - 01:28:25 น. ]

ความเห็นที่ 23
อุปกรณ์การแพทย์ทุกชนิด รวมถึงยารักษาต่างๆ นั้น ไม่ได้รับการสนับสนุนจาก กทม. หรือ ส.ธ. นะครับ เป็นเงินที่ออกเองทั้งหมด แต่ได้รับการอนุเคราะห์จากหลายๆ ท่านช่วยบริจาคให้น้องปาว จึงได้มีอุปกรณ์ในวันนี้นะครับ
สาเหตุทีทางเบื้องบนไม่สามารถให้ ยา หรืออุปกรณ์การแพทย์ได้เพราะว่า อาสามีเยอะมากๆ และไม่สามารถรู้ได้ว่าอาสาท่านได้ทำงานจริง แล้วอาจจะมีการโกง อุปกรณ์ยาต่างๆได้นะครับ ถ้าให้แจกจ่ายหมดไม่พอแน่ครับผม ก็เลยต้องควักเนื้อออกเองในบางครั้งครับผม
ส่วนที่ผมเจ็บใจมากอีกอย่างคือ อุปกรณ์ที่เสียหายพังทั้งหมดนั้น ก็เป็นเงินจากหลายๆ ท่านบริจาคมาทั้งนั้น น้องปาวก็กลุ้มใจตามเคยแหละครับ เศร้าใจจริงๆ
From : โอ๊ตนนท์ [ 18 เม.ย. 48 - 01:42:38 น. ]

ความเห็นที่ 24
ขอแสดงความเสียใจด้วยครับ น่าเห็นใจจริงๆ
แต่เรื่องความไม่เข้าใจกันของกู้ชีพวชิระ กับ หน่วยกู้ภัยต่างๆ ก็มีมานานแล้ว
ต่างคนต่างมีข้อดีและไม่ดีพอๆ กัน เรื่องมันก็เกิดมานานแล้วน่าจะปรับความเข้าใจกันได้แล้ว

อุปกรณ์จักรยาน ยังขาดอะไรบ้างครับ เผื่อมีเหลือจะส่งไปให้
From : ปุ๋ย Bikenet [ 18 เม.ย. 48 - 09:17:24 น. ]


ความเห็นที่ 25
เสียใจด้วยจริง ๆ ครับที่เหตุเกิดกับคนดี ๆ อย่างน้องปาว ขอเป็นกำลังใจให้น้องปาวนะครับ
From : วิโรจน์ [ 18 เม.ย. 48 - 09:57:43 น. ]

ความเห็นที่ 26
ขอเป็นกำลังใจให้น้องปาวด้วยอีกคนครับ
From : เกษม ฯ [ 18 เม.ย. 48 - 11:25:52 น. ]

ความเห็นที่ 27
ทำหนังสือประท้วงไปยังมูลนิธิป่อเต็กตึ้งก็น่าจะดีนะ .. อย่างน้อยเขาจะได้รู้ว่าไม่โดดเดี่ยวและจะไม่ถูกรุมรังแกง่ายๆ และบ่อยเกินไป .. พฤติการณ์ชัดขนาดนี้ก็ไม่อ้อมค้อมแล้วหละ .. ผู้ใหญ่ของมูลนิธิควรทำความเข้าใจกับคนของเขาให้รู้บ้างว่า ยานยนต์ไม่ควรรังแกและเอาเปรียบจักรยาน...

From : Pc [ 18 เม.ย. 48 - 14:09:49 น. ]

ความเห็นที่ 28
ผมจำเหตุการณ์ที่น้องโอ๊ตนนท์ช่วยเหลือเจ้าหน้าที่มูลนิธิไม่ได้ครับ... แต่ผมชื่นชมเด็กทั้งสองคนนี้ที่ช่วยเหลือผู้คนโดยออกทุนทรัพย์ตัวเอง เสียสละเวลาที่ต้องค้นคว้าหาความรู้ในห้องสมุดมาช่วยงานสังคม

...ที่น่าเจ็บใจก็คืออุปกรณ์ประกอบจักรยานที่ถูกทำลาย เป็นเงินที่พวกเราชาวจักรยานช่วยกันบริจาค เพราะครั้งแรกที่เจอน้องปาว ที่กระทรวงอุตสาหกรรมคราวรณรงค์ฉลากเขียว รถน้องปาวไม่ได้มีอุปกรณ์มากมาย...

ทรัพย์สินเป็นของนอกกาย หาใหม่ได้ แต่ชีวิตและจิตใจเป็นของมีค่า...ควรถนอมรักษาและฟื้นฟูเยียวยา...สังคมจะช่วยเยียวยาแก้ไขปัญหานี้อย่างไร...คำตอบอยู่ที่คนในสังคมนี้ครับ



From : นายจักรยาน สีเหลือง [ 18 เม.ย. 48 - 23:42:01 น. ]


ความเห็นที่ 29
MAFIAใช่เปล่า...เหมือนโบ๊เบ๊ใช่เปล่า...แล้วตอนจบจะเป็นอย่างไร...ปาวสู้โว้ยยย...คนดี...รู้เขารู้เรา...รบร้อยครั้ง...ชนะร้อยครั้ง...คนค้นคน
From : สุดเขต ประเทศไทย [ 19 เม.ย. 48 - 00:49:55 น. ]

ความเห็นที่ 30
ปาวใช้รถอะไรเหรอ
From : Rei [ 19 เม.ย. 48 - 14:37:29 น. ]

ความเห็นที่ 31
ผมสงสัยว่า หน่วยกู้ภัย ที่เป็นข่าว (ที่จังหวัดหนึ่งใกล้ๆปทุมธานี) ที่เป็นข่าวเมื่อสามสัปดาห์ก่อน

ทำไมต้องแย่งศพกันด้วย มีผลประโยชน์อยู่เบื่องหลังรึเปล่าครับ อย่ากรณีที่พี่ปาวโดนหน่วย

งานหนึ่งรุมกินโต๊ะ (ขออภัยครับ) เค๊าต้องการกู้ภัยเพื่อช่วยชีวิตหรือว่าต้องการผลประโยชน์กันแน่

ครับ แล้วตอนนี้พี่ปาว มีรถสำหรับปฏิบัติงานรึยังครับ พวกเราชาว Thaimtb.com มีแนวทาง

อย่างไรบ้างครับ
From : ปูเป้ [ 19 เม.ย. 48 - 20:28:58 น. ]


ความเห็นที่ 32
ปอเต็กตึ๊ง อีกแล้ว กูล่ะเบื่อ
From : เกลียดพฤติกรรมเจ้าหน้าที่บางคน [ 20 เม.ย. 48 - 12:09:07 น. ]

ความเห็นที่ 33
น้องปาวและโอ๊ตนนท์ทำงานด้วยเจตนาบริสุทธิ์ ต้องการช่วยเหลือสังคม
ผมไม่เข้าใจเลยว่าทำไมจึงมีคนเลวๆที่ใช้ชื่อองค์กรกุศลแต่มีเรื่องอื่นแอบแฝง
ไม่รู้ว่าตนเองซื่อหรือโง่ตามโลกไม่ทัน.. ทำไมต้องแบ่งพวกและแก่งแย่งกันในเรื่องอย่างนี้ด้วย

ทรัพย์สินเสียหายก็น่าเสียใจ.. แต่น่าเป็นห่วงสวัสดิภาพของตัวน้องปาวเองมากกว่า
อยากจะขอให้ระวังตัวหน่อยนะครับ.. ทั้งน้องปาวและโอ๊ตนนท์

เรื่องราวได้ออกทีวีแล้วผู้เป็นใหญ่ในบ้านเมืองได้รับรู้บ้างหรือเปล่าหนอ?
From : ธานินทร์๙๙ [ 20 เม.ย. 48 - 14:42:27 น. ]


ความเห็นที่ 34
ขอเป็นกำลังใจให้น้องเปานะคะ
From : เอื้องสามปอย [ 21 เม.ย. 48 - 14:02:59 น. ]

ความเห็นที่ 35
น้องปาว ฟึ่งออกรถใหม่ได้2-3เดือนครับ ตอนนี้ใช้รถ mongooes wing elit ครับ ผมไปซื้อด้วยกันกับน้องปาว และ ปาวเขาเอาไป โมให้ใส่อุปกรณปฐมพยาบาลได้ และสะดวกมากยิ่งขึ้่น
แต่ เอะ รู้ได้อย่างไรว่าเป็นมูลนิธิปอเต็กตึ้ง ?? ผมยังไม่ได้บอกเลยนะครับ ทราบข่าวจากใหนเหรอครับ ผมไม่อยากให้ทราบกลัวเรื่องบานปรายนะครับ ถึงแม้ว่าจะเป็น ปอเต็กตึ้งก็ไม่ใช่จะไม่ดีซะหมดหรอกนะครับ ยังมีกลุ่มที่ทำงานจริงจังอยู่ และยังคบหาคุยด้วยอยู่นะครับ แต่มีส่วนนึงเท่านั้นครับ ที่สร้างปัญหา แต่เรื่องจะเป็นอย่างไร จะติดตามบอกให้อีกทีนะครับ ผมก็รอข่าวอยู่ว่าจะมีอะไรคืบหน้ามั๊ย

ขอขอบพระคุณทุกท่านแทนน้องปาวที่เป็นห่วงด้วยนะครับ
From : โอ๊ตนนท์ [ 23 เม.ย. 48 - 03:56:01 น. ]

ความเห็นที่ 36
ทำไมน้องปาวไม่ไปประจำรถยนต์คันอื่นในหน่วยงานล่ะครับ?

จักรยานที่ใส่โน่นใส่นี่เข้าไปเยอะๆ มันก็ไม่คล่องตัวหรอกครับ

ผมอยากให้เขาไปประจำรถคันอื่นๆในนั้นมากกว่า มันอันตรายนะครับ ขี่จักรยานตอนมืดๆแบบนั้น

รถเขาวิ่งกันเป็น 100Km/Hr. ขึ้นไป มาเจอจักรยานที่ขี่อยู่แค่ 10-20Km/Hr.

เบรกยังไงก็ไม่ทันหรอกครับ ^^'

ยังไงก็ขอแสดงความเสียใจด้วยครับ ที่ต้องสูญเสียพาหนะคู่กายไป


From : Mr.White [ 25 เม.ย. 48 - 12:20:23 น. ]


ความเห็นที่ 37
เปลี่ยนรถคันใหม่แล้วอย่าลืมใส่หมวกกันกระแทกด้วยนะครับ
โอ๊ตนนท์ ฝากเตือนเรื่องหมวกด้วยนะครับ
ไปช่วยเขาแต่ก็ต้องป้องกันตัวเองด้วย
ด้วยความเป็นห่วงในฐานะรุ่นพี่ และคนขี่จักรยานเหมือนกัน
From : ปุ๋ย Bikenet [ 27 เม.ย. 48 - 10:34:04 น. ]

ความเห็นที่ 38
ปาวเค้ามีหมวกกันน๊อคไหมครับ ตอนที่ดูในทีวีเค้าไม่ได้ใส่ sinv5hk.ljc]h;0tw,jltf;di7gx]jk
ถ้าไม่มีจะจัดหาให้ครับ
From : D-MAX [ 27 เม.ย. 48 - 23:14:32 น. ]

ความเห็นที่ 39
บางคนมันแอบอ้าง เข้ามาหาเงิน ขโมยทรัพย์สิน ผมยังเคยโดนเอานาฬิกาไปเลย งงมากเอาไปตอนไหนไม่รู้ หลังอุบัติเหตุยังนอนดูเวลาอยู่เลย พอไปถึงโรงบาล พยาบาลให้ถอดของมีค่า อ้าวไม่มีซะแล้ว รู้สึกพวกนี้จะได้เงินด้วยมั้ง ถ้าไปส่งโรงบาลเอกชนน่ะ ถึงได้แย่งศพกัน เบื่อพวกเลวที่แฝงมาในคราบคนดีจริงๆ

ขอเป็นกำลังใจให้น้องเขาคับ
From : twr [ 28 เม.ย. 48 - 14:20:20 น. ]


ความเห็นที่ 40

เห้อออออออออออออออ พี่ปาวว
มีแต่คนรักพี่ปาวเนอะ ดีใจแทนจิงๆ
From : วชิระ70-62 [ 28 เม.ย. 48 - 21:32:30 น. ]

ความเห็นที่ 41
พี่โอ๊ตนนท์ เล่น msn มั้ย
ขอเมลล์หน่อย
From : วชิระ70-62 [ 28 เม.ย. 48 - 21:52:37 น. ]

ความเห็นที่ 42
วันหลังถ้ามันขี้มอไซร์ ประกบนะ เอา 38 ส่อง แม่... ง เลย เอาให้คว่ำคาถนนเลย ..
From : .. [ 29 เม.ย. 48 - 01:42:43 น. ]

ความเห็นที่ 43
ขอเป็นกำลังใจให้พี่ เปา นะคับ
From : .... [ 29 เม.ย. 48 - 11:31:47 น. ]

ความเห็นที่ 44
เท่าที่รู้มาปาวก็ใช่ย่อยนะ ชอบวิ่งข้ามเขตรับผิดชอบ
From : อยู่ในเหตุการณ์ [ 29 เม.ย. 48 - 12:54:44 น. ]

ความเห็นที่ 45
แค่เนี้ยเหรอที่มึงบอก"ใช่ย่อย"
หามาได้แค่เนี้ยเหรอ

และถ้าเค้าวิ่งข้ามเขตมาจิง ถ้ามึงอยู่ในเหตุการณ์
ถ้ามันเปนเขตมึงงงงมึงไม่ช่วยหละ แหมมมม หลุดมาให้ถึงมือพี่ปาวได้

ิอิอิ ฉุนคะ
From : วชิระ 70-62 [ 29 เม.ย. 48 - 14:00:23 น. ]


ความเห็นที่ 46
โปรดใช้คำสุภาพและสร้างสรรค์กันหน่อยครับ เกรงใจคนอื่นบ้าง เกรงใจเวปมาสเตอร์เขาบ้าง คนอื่นเขาไม่ทราบหรอก เรื่องของพวกท่านทั้งหลายเป็นอย่างไร ยิ่งท่านทั้งหลายในกระดานข่าวที่มีคุณภาพแห่งนี้ เขาเป็นมิตรและสนุกสนานกับการขี่จักรยาน อย่างไร้ขอบเขตและเขตแดน เขาไม่ทราบหรอกว่า เขตไหนเป็นเขตไหน เพราะสายสัมพันธ์ชาวจักรยานแต่ละกลุ่มนั้นเวลาขี่จักรยานสวนกันก็โบกมือส่งเสียงทักทายกัน เพราะทุกแห่งเป็นแผ่นดินของพระราชอาณาจักรไทย อยู่ใต้พระบารมีล้นเกล้าฯ องค์เดียวกัน

สามัคคีเถิดพี่น้องไทย
From : คนตั้งกระทู้ [ 29 เม.ย. 48 - 23:45:45 น. ]


ความเห็นที่ 47
ถ้าคนจะตาย ต้องรอข้ามเขตหรือเปล่าครับ เอ้าสมมุติว่าคุณเป็นคนเจ็บละกัน คุณจะรอเจ้าหน้าที่เขตนั้น หรือต้องการให้เจ้าหน้าที่เข้ามาช่วยคุณให้เร็วที่สุดละ ใช้สมองหรือทิฐิคิดละเนี่ย
From : E-To [ 1 พ.ค. 48 - 16:23:58 น. ]

ความเห็นที่ 48
สวัสดีครับ คุณวชิระ 70-62 เบอร์ msn=nameoat@hotmail.com ครับ แต่ไม่ค่อยได้เล่นนะครับ การข้ามเขตก็มีบางครั้ง แต่จะไม่ปฐมพยาบาลคนเจ็บเหรอครับ รอแต่รถพยาบาล หรือรถอาสา คนเจ็บก็แย่นะครับ บางครั้ง เจ้าของเขตก็อยู่แต่ไม่ได้ทำอะไรเลย ยืนถือว.เฉยๆ ให้คนเจ็บนอน เจ็บอยู่ ..
ส่วนผม ก็ไม่อยากข้ามเขตหรอกครับ เพราะผมไม่มีเขต ส่วนมากจะเจอก็บังเอิญพบก่อนนะครับ หรือไม่อาสาเขตอื่น มีอยู่แล้วแต่ไม่มีอุปกรณ์ ผมก็ยินยอมให้ใช้นะครับ ช่วยคนเจ็บก่อน
ตอนนี้ไม่ค่อยได้ติดต่อน้องปาว เพราะ โทรศัพท์ หล่นหาย (อีกแย้ว) นะครับ แต่คาดว่าไม่น่าเกิน2-3เดือนจะไปว.4 เป็นอาสาสมัครเหมือนเดิมนะครับ (กำลังทำรถใหม่อยู่นะครับ)
From : โอ๊ตนนท์ วชิระ33-42 [ 2 พ.ค. 48 - 23:33:01 น. ]

ความเห็นที่ 49
สู้ๆเข้าหน่อยละกันนะครับน้องปาว อย่าเพิ่งท้อละกันครับ เอาใจช่วยอ่ะ
From : วชิระ70-40 [ 5 พ.ค. 48 - 23:16:11 น. ]

ความเห็นที่ 50
อยากได้ตังค์ใช่หรือป่าว
ถ้าหน่วยคุณจัดคนให้เป็นระเบียบกว่านี้ ไม่เที่ยวไปหาเรื่องคนอื่น
หน่วยคุณก็ยกพวกตีกับคนอื่นเหมือนกันไม่ใช่หรือ เวลาอยู่เวลากลางคืน อยู่กัน 50-100 คน
มีหน่วยไหนอยู่เขตเยอะขนาดนี้ กะหาเรื่องกับหน่วยอื่นมากกว่ามั้ง หัวหน้าศูนย์ช่วยดูแลลูกข่ายตัวเองด้วยเถอะ ถ้าดูแลไม่ได้ก็เอาเฉพาะอาสาที่ดูแลได้เถอะ คนอื่นนักเลงทั้งนี้
ผมเห็นเหตุการณ์เมื่อช่วงสงกรานต์ที่แยกคอกวัวน่ะ ใครเป็นใครบ้างรู้หมดน่ะ
From : Volunteer [ 6 พ.ค. 48 - 18:49:53 น. ]

ความเห็นที่ 51
ช่วงสงกรานต์ ผมไม่ได้ออก ทำงาน เพราะจักรยานกำลังซ่อมอยู่ นะครับผม ส่วนเรื่องการทะเลาะวิวาทนั้น ผมก็ไม่เห็นด้วยนะครับ ไม่ว่าหน่วยใหน หรือ อยู่ฐานใหนก็ตาม ผมก็เคยเกริ่นไว้แล้วว่า ในอาสาแต่ละแห่ง แต่ละฐาน ก็จะมีคนดีและคนไม่ดี ปนกันอยู่ เพราะ แต่ละคน มากันคนละที่ ไม่รู้ได้หรอกครับ ว่า แต่ละคน ในจิตใจเขา ทำงานอาสาแบบนี้เพื่ออะไร หาเพื่อนคุย ทำไปสนุกๆ ทำเพื่อได้อำนาจเพิ่ม ทำเพื่อหวังเงิน ทำเพื่อจะไดไปคุยกับคนอื่นได้ว่าฉันเป็นอาสา ทำเพื่อให้คนอื่นดูเราว่าโอ้ เท่ห์จริง หรือ ทำเพื่อ อยากจะช่วยสังคมจริงๆ
ความคิดส่วนตัวผม ที่อยากเป็นอาสา เพราะผมก็อยากได้ประสบการณ์ การปฐมพยาบาลเบื้องต้น และช่วยเหลือคนที่ได้รับเหตุต่างๆ ในโอกาสที่ผมได้พบ คนเเคราะห์ร้าย ผมก็จะหาวิธีช่วยเขาให้ปลอดภัยให้เร็วที่สุด เท่าที่ผมจะทำได้ ผมไม่ใช่เด็ก ก่อสร้าง หรือเทคโนเทคนิค ที่ตีกัน โดยแค่เสื้อต่างสี คนละสถาบัน ในทุกครั้งที่ผมใส่ชุดอาสาหน่วยของผม ผมเจออาสาอื่น ผมก็ยิ้มทักทายให้ ผมไม่มองหรอกครับ ว่าจะอยู่หน่วยใหน ผมเห็น ว่า เขาก็มีหน้าที่เหมือนเรา เป็นอาสาเหมือนกัน แต่ต่างกันแค่หน่วยงาน หรือฐานเท่านั้น
ผมอยากให้อาสาตั้งใจช่วยคนที่ต้องการความช่วยเหลือก่อน ดีกว่าจะมาทะเลาะกันครับ ผมอยากให้คนอื่นเห็น หน่วยอาสาต่าง ในทางที่ดีขึ้น ไม่ใช่ จะลบลงอย่างนี้นะครับ
สามัคคีกันไว้ เกิดชาติเดียวกัน จะทำร้ายกันทำไม
From : โอ๊ตนนท์ [ 6 พ.ค. 48 - 20:08:47 น. ]

ความเห็นที่ 52
ใครคือวชิระ 70-40
From : วชิระ70-62 [ 6 พ.ค. 48 - 21:26:33 น. ]

ความเห็นที่ 53
คุณ 70-62 เล่นเอ็มป่ะล่ะ เดี๋ยวคุยกันสิ จะได้รู้ว่าใครคือ วชิระ 70-40 ครับ
From : วชิระ70-40 [ 6 พ.ค. 48 - 22:19:00 น. ]

ความเห็นที่ 54
เด๊ยวพวกเมิงจะโดนล้าง พวกป่อฯ
From : ลูกนายก ท่องเที่ยว [ 8 พ.ค. 48 - 18:32:41 น. ]

ความเห็นที่ 55
มันจะไปกันใหญ่แล้วครับ นี่เวป ThaiMTB เกี่ยวกับจักรยาน
ไม่ใช่ที่ให้อาสา หน่วยกู้ภัย มาทะเลาะกัน ใครจะเป็นใคร
ใหญ่มาจากใหนช่วยเก็บใว้ในใจหน่อย เรื่องการบาดหมางกันคุณไปคุยกันที่อื่นนะครับ
อาสา และ กู้ภัยที่ดีเค้าจะได้ไม่เดือดร้อน
From : ปุ๋ย Bikenet [ 9 พ.ค. 48 - 11:05:29 น. ]

ความเห็นที่ 56
นั่นแน้ คุนวชิระ70-40 เราต้องเคยเห็นกันตอนออกว.4 ใช่หรือไม่
skc_hiphop@hotmail.com ชื่อเมลล์เสี่ยวไปหน่อยนะ

ไปหละๆๆ เจอกัน จากแพทย์หยิง ฮ่าๆๆๆๆๆ
From : วชิระ70-62 [ 9 พ.ค. 48 - 20:09:14 น. ]


ความเห็นที่ 57
เป้นรุ่นน้องที่ร.ร.จิตรลดา เอาใจช่วยพี่ปาว เต็มที่ คนดีต้องไม่แพ้
From : mai cd38 [ 12 พ.ค. 48 - 14:44:37 น. ]

ความเห็นที่ 58
สวัสดีครับพี่ๆ นานๆทีจะได้มีโอกาสจับคอมฯ พออ่านแล้วก็รู้สึงดีใจที่ยังมีคนเป็นห่วง แต่ก็น้อยใจเหมือนกันเพราะตอนนี้มีแต่คนสาดโคลนเรื่องแย่ๆมาให้ผมเต็มไปหมด บ้างก็ว่ามาว่าปาวไปกระชากสายนำเกลือคนเจ็บออกดึงเฝือกคอออกบ้าง ถ้าเป็นเช่นนั้นจริงผมคงโดนทุบตั้งแต่ที่เกิดเหตุแล้วครับและด้วยสามัญสำนึกของผมที่ทำกู้ชีพมาจะเข้าปีที่4แล้วและการสั่งสอนจากโรงเรียน พ่อ-แม่ฯลฯไม่มีทางที่จะทำพฤติกรรมอย่างนั้นได้หรอกครับ วันที่โดนชกที่ตลิ่งชันไม่ใช่เพราะเหตุอย่างที่มีข่าว แต่เพราะพนักงานของรพ.หัวเฉียวซึ่งผมไม่รู้จักมาก่อนเดินเข้ามาต่อย เคสที่ตลิ่งชันตำรวจก็เห็น ผมไม่ได้ใส่ถุงมือด้วยจะไปจับต้องคนเจ็บได้ยังไงทุกคนในที่เกิดเหตุก็ทราบดี ถ้าผมเป็นคนที่มีพฤติกรรมอย่างที่ถูกกล่าวหาจริงผมคงไม่สามารถทำกิจกรรมเพื่อสังคมมาได้ถึงทุกวันนี้หรอก คงโดนขับไล่ไปนานแล้ว อาสาฯหลายหน่วยงานตีกัน ไล่ยิงกันแต่ผมเป็นคนเดียวที่ไม่เคยมีเรื่องกับใคร ไม่ตีกับใคร เพราะผมไม่เคยหาเรื่องใคร เเต่เหตุการณ์นั้นทำให้ผมเสียความรู้สึกอย่างมาก อาทิตย์ต่อมาผมกลับถูกดักทำร้าย ทุบรถด้วย "คุณนิพนธ์"คือคนที่ต่อยผมที่ตลิ่งชัน ซึ่งผมได้พูดคุยเป็นการส่วนตัวแล้ว คำตอบที่ได้จากปากก็คือต่อยผมเพราะหมั่นใส้ ผมก็ไม่ทราบว่าตอนนี้เกิดอะไรขึ้น 12พ.ค.นั่งเล่นอยู่ที่รพ.กลางก็มีคนของ ปอ...นับสิบคนมาเต็มเลย หนึ่งในนั้นมีชุดนอกเครื่องแบบพกปืนและได้มาข่มขู่ผม 17พ.ค.หน้าปากซอยมีรถพยาบาลของปอ...กับพรรคพวกจอดปิดหน้าปากซอยที่บ้านผม ผมงงมากเลยจะให้ตั้งชื่อเรื่องนี้ว่าอย่างไรดี"กู้ชีพมาเฟีย"ดีมั๊ยครับ...เจตนาก็คงจะให้ผมเลิกทำงานอาสาฯเลยแหละ...แต่เสียใจนะอุดมการณ์และความถูกต้องนั้นต้องเหนือสิ่งอื่นใด อยากให้สังคมได้รับรู้รถพยาบาลของเอกชนรับผู้บาดเจ็บส่งรพ.จะได้ค่านำส่ง อาสาฯขอองมูลนิธิส่งคนเจ็บจะไปส่งกับเอกชนแล้วรพ.เอกชนจะให้ค่านำส่งตามสมควร ถ้าแอทมิดที่รพ.ก็จะได้มากขึ้นไปอีก เคสละ500-1000เป็นต้นไป เช้าถึงเย็นเป็นเงินเท่าไหร่ เคยคิดบ้างไหมว่าถ้าคนเจ็บไม่มีเงินแล้วฟื้นสติขึ้นมาแล้วต้องเป็นหนี้เป็นสินกับค่ารักษาพยาบาลที่มากมายเนี่ยมันเป็นการช่วยเหลืออย่างบริสุทธิ์ใจหรือ? คนไข้อนาถาเอกชนไม่เอาเพราะไม่ได้เงินก็ต้องเป็นหน้าที่ของ กทม. บริการรถพยาบาลของกทม.รับ-ส่งผู้บาดเจ็บ-ผู้ป่วยฟรี อย่างนี้มันถึงเกิดเรื่องแย่งชิงจนเจ็บขึ้นมา แล้วอย่างนี้จะให้ประชาชนทั่วไปชื่อได้อย่างไรว่าอาสาฯทำเพื่อสังคมจริงๆ อยากจะชี้แจงหลายๆเรื่องให้พี่ๆทุกคนได้รับทราบนะครับแต่ไม่มีโอกาสเลย ผมไม่ค่อยว่างขอบคุณพี่ๆทุกคนนะครับที่ให้กำลังใจและเป็นห่วงเสมอมา..............โทร.มาคุยได้นะครับ
From : ปาว.09-496-6669 [ 19 พ.ค. 48 - 18:52:06 น. ]

ความเห็นที่ 59
จะขอเป็นกำลังใจให้พี่ปาวนะคะ....ตอนนั้นน่ะเรื่องที่ว่าโดนฟันน่ะ มันน่าจะฟันโดนคนเนอะ ไม่น่าฟันรถเลยถ้าฟันโดนคนป่านนี้ก็คงจะออกจากโรงพยาบาลแล้ว แต่แม่งเจือกฟันจักรยานซะเละเลย...แล้วจะไปหาตังค์ที่ไหนมาซ่อมหล่ะคะพี่ พวกไหนมันทำมันใส่ร้ายบอกกันหน่อยดิ...เวรกรรมน่ะมีจริงๆนะ มันฟันเราแต่อีกไม่นานมันจะโดนเด็ดหัวอย่าให้รู้นะว่าเป็นพวกไหน โดนแน่
From : 0031204 [ 19 พ.ค. 48 - 19:28:01 น. ]

ความเห็นที่ 60
อยากเจอพี่ปาวจังอยากรู้ว่าวันๆนึงเค้าทำอะไรบ้าง เผื่อมีอะไรที่พอจะช่วยได้ก็จะได้ช่วย แล้วรถจักรยานซ่อมเสร็จรึยังแล้วจะเอาตังค์ที่ไหนมาซ่อม มีคนหนับหนุนมั้ยอ่ะ ไม่ว่าจักรยานจะมีหรือไม่มีก็จงทำดีต่อไป....
From : kook_goo [ 4 มิ.ย. 48 - 16:02:58 น. ]

ความเห็นที่ 61
ทราบข่าวน้องปาวถูกทำร้ายรู้สึกเสียใจ สลดใจกับสังคมไทยที่คนดีๆ ทำอะไรแล้วเป็นตัวแปลกประหลาด ยังถูกทำร้ายร่างกายอีก น่าเจ็บใจแทนยิ่ง เมื่อไรสังคมไทยจึงจะมีอะไรดีๆ ให้เยาวชนไทยได้ชื่นใจ ได้เห็นสิ่งที่ดีงามเป็นแบบอย่าง คอยเถียงกันแต่เรื่องเปิดอาบอบนวดหน้าโรงเรียน เรื่องเปิดสนามรถซิ่ง เรื่องคอรับชั่นของรัฐบาล แล้วเด็กจะดูสิ่งดีๆ แบบอย่างดีๆ จากผู้ใหญ่อย่างไร มีคนดีๆ อยู่ในมุมเล็กๆ อย่างน้องปาวคนยังตามมาราวีอีก ต่อไปมันจะเข้าสำนวนว่า "คนดีเดินตรอก ขี้ครอกเดินถนน" แต่อย่างไรขอเป็นกำลังใจให้น้องเดินต่อไป ทำดีต่อไป คนอีกมากมายเป็นกำลังใจอยู่เบื้องหล้ง อยากบอกน้องว่า คุณเจ็บ พวกเราก็เจ็บด้วย
From : คนกาฬสินธุ์ [ 15 ก.ย. 48 - 12:47:05 น. ]

ความเห็นที่ 62
ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณทุกท่านในเวปนี้ที่ให้ความเป็นห่วง และให้กำลังใจปาว ในครั้งแรกที่รู้ข่าวเรื่องปาวถูกทำร้าย ก็รู้สึกโกรธมาก(เพราะผมรับราชการอยู่ต่างจังหวัดนานๆจะมาเยี่ยมปาวสักครั้ง) คงไม่มีพ่อคนไหนที่ได้ข่าวลูกถูกทำร้ายแล้วไม่โกรธ แต่ก็ดีใจที่ทุกคนยังให้ความเข้าใจและเป็นห่วงปาว ฝากบอกคนที่หมั่นไส้ว่าอย่าไปรังแกเขาเลยครับถ้าอดไม่ได้ก้มารังแกผมแทนก็ได้นะไม่ต้องเกรงใจ(ยินดีสนองตอบ) ขอบคุณทุกท่านอีกครั้งด้วยใจจริง
From : นายอภิสัณห์ ลาภเสถียร [ 15 ก.ย. 48 - 13:04:21 น. ]

ความเห็นที่ 63
อยากให้คุณพ่อปาวได้สบายใจครับ ผมชื่นใจและชื่นชมปาวอย่างเต็มหัวใจ ปาวเป็นคนต้นแบบให้เยาวชนหลาย ๆ คน หลาย ๆ วัย และหลาย ๆ กลุ่มมองย้อนว่าวันนี้เราทุก ๆ คน ทำอะไรเพื่ออะไร... อย่างน้อยต่อมความคิดก็จุดประกายให้มองเห็นแสงสว่างในการทำประโยชน์เพื่อชีวิตที่ประสบเคระห์กรรม เช่น ประสบอุบัติเหตุ อย่างจักรยานกู้ชีพของน้องปาว /...
หลายครั้งที่ได้เข้ามาอ่านความคิดเห็นในกะทู้ของน้องปาว ทำให้หัวใจเบ่งบานและมองย้อนกลับมาดูตัวเองว่าเราลำบากอะไรไหม..? ผมไม่ลำบากเลย ยิ่งมองตัวเองก็ยิ่งสำรวจตัวเองมากขึ้นว่าทำประโยชน์ให้ตัวเราเองและส่วนรวมหรือยัง...อ่านยังไงมันก็มีไฟชีวิตที่จะต่อสู้มุ่งมั่น แม้วันนี้เทคโนโลยีด้านมืดถูกเอามาขึ้นบนดินทำให้เราอาจจะไขว่เข้วไปบ้างก็ตาม แต่เราก็ยังไม่ทิ้งความตั้งใจที่จะทำประโยชน์ไปได้ เพราะคนดี ๆ ที่ทำประโยชน์ยังไม่หมดไปนั่นเอง อย่างเช่น ปาว(นายภานุพงษ์ ลาภเสถียร)และกลุ่มเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ร่วมก๊วนกู้ชีพ...และผมจะขอทำประโยชน์ให้กับตัวเองโดยที่จะไม่ให้เป็นภาระใคร ๆ ในสังคม ผมจะรับผิดชอบตัวเองให้ได้ดี ..

...ขอขอบคุณ มิสเตอร์ปาว คุณภานุพงษ์ ลาภเสถียร ที่เป็นแรงผลักดัน แรงบันดาลใจให้มีไฟสู้ชีวิต ถ้ามีโอกาสอยากจะทำประโยชน์ร่วมกับปาวจังครับ เกรงว่าจะไปเจอกันยากเพราะคนละภูมิภาคครับ ..และวันนี้ผมจะลุกขึ้นเพื่อทำตัวเองให้ดี แม้จะไม่มีอะไรมาตอบแทนแต่มันก็มีความภูมิใจที่ให้รางวัลกับหัวใจซึ่งเป็นความสุขทางใจที่ได้ในปัจจุบันโดยไม่ต้องรอฟังผลว่าการกระทำของเรามันดีหรือร้ายอย่างไร เพียงแค่ให้คนรอบข้างเขาได้ภูมิใจและดีใจไปกับเรา เราก็มีความสุขครับ
From : Narin_Manภุเก็ต [ 19 ก.ย. 48 - 21:19:01 น. ]


ความเห็นที่ 64

นานๆ ถึงจะเจอน้องปาวสักครั้งหนึ่ง เมื่อวานมีโอกาสได้เจอกัน จึงถามว่าตอนนี้เงินที่ได้รับบริจาคมาเพียงพอที่จะเป็นค่าใช้จ่ายในงานบริการนี้ไหม น้องเขาบอกว่าบางครั้งก็ต้องชักเนื้อบ้าง ด้วยศรัทธาและเห็นใจน้องปาวผมเลยร่วมสมทบไป 500 บาทตามประสาคนเงินน้อยครับ

From : สมพิศ [ 4 ธ.ค. 48 - 17:45:52 น. ]

ความเห็นที่ 65


อาสาจักรยานกู้ชีวิต รถเล็กกับภารกิจใหญ่



"เริ่มคิดว่าชีวิตคนสำคัญมากกว่าความท้าทาย แล้วยิ่งใช้รถเก๋ง ยิ่งเปลืองน้ำมัน เพราะเราต้องตระเวนดูอุบัติเหตุ คืนหนึ่งค่าน้ำมันก็หลายร้อยบาทแล้ว เดินทางก็ไม่สะดวก เจอรถติดเข้าไปทีขยับแทบไม่ได้ ไปถึงที่เกิดเหตุก็ช้า ใช้รถเก๋งได้ประมาณ 6 เดือน ก็เอารถจักรยานที่มีมาดัดแปลง ติดตั้งอุปกรณ์ช่วยชีวิตขั้นพื้นฐานให้มากขึ้น ไปไหนมาไหนก็สะดวก ลัดเลาะซอกแซกไปได้ทุกที่ ไม่ต้องเสียค่าน้ำมัน ถึงตอนนี้ใช้จักรยานมาปีกว่าแล้ว" ...

*******************************************************************


เมื่อเกิดอุบัติเหตุ หลายคนเห็น แต่ส่วนใหญ่เลือกที่จะมองแล้วผ่านเลยไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น มีเพียงคนกลุ่มเล็กๆ กลุ่มหนึ่งเท่านั้นที่เข้าไปช่วยเหลืออย่างจริงจัง

ด้วยเหตุนี้ หากใครมีโอกาสผ่านไปแถวสนามหลวง ถนนราชดำเนิน ย่านบางลำพู หรือแถวจรัญสนิทวงศ์ ในเวลามืดค่ำไปจนถึงย่ำเช้า

จึงอาจเคยเห็น *รถกระบะ* หรือ *รถจักรยานยนต์* ของเหล่าอาสาสมัครหน่วยแพทย์กู้ชีวิต วชิรพยาบาล สังกัดสำนักการแพทย์ กรุงเทพมหานคร มีป้ายเครื่องหมายคล้ายดอกจันสีน้ำเงิน ด้านบนเขียนอักษรย่อ *"S.M.A.R.T."* (Surgical.Medical.Ambulance.Rescue.Team) ติดอยู่ข้างรถให้เห็นชัดเด่นสะดุดตา แยกย้ายออกวิ่งตระเวนสอดส่องอุบัติเหตุที่อาจเกิดขึ้นแถบนั้น เพื่อช่วยเหลือปฐมพยาบาลผู้บาดเจ็บหรือนำส่งโรงพยาบาลช่วยชีวิตให้ทันท่วงที

แต่นอกจากรถสี่ล้อและสองล้ออย่างกระบะและจักรยานยนต์ ซึ่งอาศัยเครื่องยนต์ส่งแรงให้ขับเคลื่อนออกไปช่วยเหลือผู้ประสบอุบัติเหตุแล้ว ที่มองข้ามไปไม่ได้เห็นจะเป็นรถ *"จักรยาน"* คันแรกและคันเดียว ที่เข้าร่วมอยู่ในทีมอาสาสมัครกู้ชีวิต

แม้จะไม่มีเครื่องยนต์ติด และรูปร่างหน้าตา สมรรถนะจะไม่ได้ผิดแผกแปลกไปจากรถจักรยานคันอื่น แต่อาศัยเพียงแค่แรงปั่นจากสองขา ก็พาให้ "จักรยานกู้ชีวิต" ที่ท้ายรถพกพาเครื่องไม้เครื่องมือปฐมพยาบาลไว้เต็มพิกัดคันนี้ วิ่งฉิวออกไปทำหน้าที่ช่วยเหลือผู้บาดเจ็บได้สบาย ไม่แพ้รถประเภทอื่นเป็นเวลาปีกว่ามาแล้ว ทำเอาผู้พบเห็นทึ่งมานักต่อนัก

ยิ่งชายหนุ่มขาปั่น เป็นหนุ่มน้อยอายุอานามแค่ 20 ปี ก็ยิ่งทำให้ต้องเหลียวหลังกลับมามองด้วยความทึ่งมากขึ้น

*ภานุพงษ์ ลาภเสถียร* หรือ "ปาว" นักศึกษาปี 2 คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต อาสาสมัครหน่วยแพทย์กู้ชีวิต เจ้าของรถจักรยานที่ออกวิ่งปฐมพยาบาลคนเจ็บทุกวัน บอกเล่าถึงแรงจูงใจจนมาเป็นจักรยานกู้ชีวิตว่า

ขณะเรียนอยู่ ม.6 โรงเรียนจิตรลดา เมื่อราว พ.ศ.2545 เกิดความคิดว่างานอาสาสมัครหน่วยแพทย์กู้ชีวิตน่าตื่นเต้น ท้าทาย จึงเข้าไปสมัคร อบรมทฤษฎีกับทางโรงพยาบาลวชิระวันหนึ่งก่อน จากนั้นออกปฏิบัติงานกับอาสาสมัครรุ่นพี่ ใช้รถเก๋งธรรมดาออกตระเวน มีกระเป๋ายาพกไปด้วย แต่มียาไม่เยอะนัก

พอไปถึงที่เกิดเหตุก็ได้แต่รายงานว่ามีผู้บาดเจ็บกี่คน ทำแผลบ้างแต่ไม่มากเท่าไหร่ บางครั้งยังถูกบรรดาไทยมุงตำหนิเอาว่าเปิดไซเรนเสียงดังหนวกหู มาถึงก็ช่วยอะไรไม่ได้มาก เพราะไม่มีอุปกรณ์ช่วยชีวิต เลยคิดว่าที่ไทยมุงพูดก็มีส่วนจริง

"เริ่มคิดว่าชีวิตคนสำคัญมากกว่าความท้าทาย แล้วยิ่งใช้รถเก๋ง ยิ่งเปลืองน้ำมัน เพราะเราต้องตระเวนดูอุบัติเหตุ คืนหนึ่งค่าน้ำมันก็หลายร้อยบาทแล้ว เดินทางก็ไม่สะดวก เจอรถติดเข้าไปทีขยับแทบไม่ได้ ไปถึงที่เกิดเหตุก็ช้า ใช้รถเก๋งได้ประมาณ 6 เดือน ก็เอารถจักรยานที่มีมาดัดแปลง ติดตั้งอุปกรณ์ช่วยชีวิตขั้นพื้นฐานให้มากขึ้น ไปไหนมาไหนก็สะดวก ลัดเลาะซอกแซกไปได้ทุกที่ ไม่ต้องเสียค่าน้ำมัน ถึงตอนนี้ใช้จักรยานมาปีกว่าแล้ว" ภานุพงษ์เล่า

เพื่อให้สมกับเป็นจักรยานที่ออกวิ่งตระเวนคอยช่วยเหลือผู้บาดเจ็บรายทาง ภานุพงษ์จึงลงทุนไปกับจักรยานกู้ชีวิตกว่า 3 หมื่นบาท หมดไปกับอุปกรณ์ปฐมพยาบาลที่ใช้บ่อย เช่น ถุงมือ ผ้าก๊อซ สำลี แอลกอฮอล์ แอมโมเนีย ยาแดง พลาสเตอร์ปิดแผล ผ้าพันแผล ไซริง(syringe) ทั้งยังมีหูฟังชีพจร เครื่องช่วยหายใจ ที่ดามนิ้ว เฝือกคอ เฝือกแขน เฝือกขา ไว้ใช้กับผู้บาดเจ็บในกรณีที่กระดูกคอเคลื่อน แขนเดาะ ขาหัก อีกด้วย

"ที่ดามนิ้ว เฝือกแขน และเฝือกขา จะเอาไม้มาประกอบต่อเอง เพราะถ้าไปซื้อสำเร็จรูปจะพกไม่ได้ เกะกะ ก็เลื่อยไม้ให้เป็นท่อนเชื่อมต่อด้วยข้อพับ ทำแบบนี้สะดวกกว่าซื้อ เพราะเราพับเก็บเองได้ ประหยัดพื้นที่ และประหยัดเงินด้วย ราคาประมาณ 300-400 บาทเท่านั้น" ภานุพงษ์อธิบายพร้อมหยิบเฝือกออกมาโชว์

หรือจะเป็นยาสามัญประจำบ้านครบครัน ที่เมื่อเปิดกล่องพลาสติกซึ่งใช้เป็นกระเป๋ายาดู ก็พบกับยาเม็ด ยาน้ำ และยานวดหลายขนาน บรรเทารักษาอาการต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นยาแก้อักเสบ ปวดหัว ตัวร้อน ปวดท้อง ปวดกล้ามเนื้อ ฟกช้ำดำเขียว เมารถ ท้องเสีย ฯลฯ เรียงรายอัดแน่นอยู่เต็มกระเป๋า

ที่เหลือก็หมดเงินไปกับการติดตั้งสัญญาณไฟและไซเรน ใช้เปิดขอทางเมื่อปั่นจักรยานไปยังที่เกิดเหตุ และหมดไปกับการปรับปรุงรถจักรยาน ซ่อมแซมล้อและยาง เพราะรถต้องแบกรับน้ำหนักถึงราว 60 กิโลกรัม แต่ก็ไม่เป็นปัญหาสำหรับการออกวิ่งตระเวนแต่อย่างใด

เมื่อตระเตรียมตรวจตราความเรียบร้อยของกระเป๋ายา อุปกรณ์ต่างๆ และสภาพรถเรียบร้อยแล้ว ทั้งคน ทั้งจักรยาน แถมด้วยความมุ่งมั่น ก็พร้อมออกปฏิบัติภารกิจในยามค่ำคืน ร่วมกับบรรดาอาสาสมัครคนอื่นที่ยอมสละเวลาส่วนตัวมาปฏิบัติหน้าที่เพื่อสังคมส่วนรวม ประจำจุด 42 พื้นที่ สน.ชนะสงคราม มีจุดรวมตัวข้างแม่พระธรณีบีบมวยผม แต่หากวันไหนฟ้าฝนไม่เป็นใจ ก็โยกย้ายจุดนัดพบไปที่ใต้สะพานสมเด็จพระปิ่นเกล้า ข้างวิทยาลัยนาฏศิลป์แทน

ส่วนสาเหตุที่ออกปฏิบัติงานในเวลากลางคืน เพราะเป็นเวลาที่อาสาสมัครทุกคนเลิกงาน และหากเกิดอุบัติเหตุตอนกลางคืนแล้ว คนจะเห็นน้อยเนื่องจากความมืด จึงตกลงใจมาเป็นอาสาสมัครช่วยชีวิตผู้คนในช่วงเวลานี้

"เวลาทำงานของผมก็ประมาณ 4 ทุ่มไปจนถึงตี 5 ถ้าเป็นวันเสาร์จะอยู่ยาวถึง 10 โมงเช้า ส่วนอาสาสมัครคนอื่นหลังเลิกงานแล้วก็มาประจำจุด ออกตระเวนตั้งแต่ 1 ทุ่มจนถึงสายๆ คืนหนึ่งมากัน 10 กว่าคน แต่ถ้าเป็นวันหยุดเสาร์อาทิตย์จะมากันเยอะกว่านี้" ภานุพงษ์บอกถึงเวลาทำงาน

ด้านเส้นทางก็แยกย้ายกันออกตระเวน บางคนขี่รถจักรยานยนต์ตรวจตราอุบัติเหตุแถวจรัญสนิทวงศ์ พระราม 7 พระราม 8

ส่วนภานุพงษ์จะปั่นจักรยานไปตามถนนพระอาทิตย์ ถนนข้าวสาร บางลำพู ย่านสิบสามห้าง พระราม 8 ถนนราชดำเนิน และสนามหลวงคืนละหลายรอบ

ทั้งยังมีแวะเข้าตามตรอกออกตามซอกซอยเล็กๆ แถบนั้น ที่รถสี่ล้อเข้าไม่ถึงด้วย เผื่อเกิดอุบัติเหตุภายในบ้านเล็กๆ น้อยๆ หรือไม่สบายกะทันหัน จะได้ช่วยปฐมพยาบาลให้ยาบรรเทาได้ทัน

สำหรับสถานที่ที่เกิดเหตุบ่อยคือสนามหลวง จะตีกันเยอะ หัวแตก เลือดอาบ ใช้อาวุธฟันแทงกันก็มี ส่วนใหญ่เป็นคนเร่ร่อนอาศัยนอนที่สนามหลวง หรือคนเมาจากที่อื่น พอเห็นท่าไม่ดีก็แจ้งตำรวจให้มาระงับเหตุ เสร็จแล้วค่อยเข้าไปทำแผล นอกจากนี้ก็มีแยกคอกวัวและแยกผ่านฟ้า ซึ่งจะเกิดอุบัติเหตุรถชนกันเป็นส่วนใหญ่

ระหว่างที่ออกตระเวน หากมีวิทยุแจ้งเข้ามาว่ามีอุบัติเหตุเกิดขึ้น อาสาสมัครที่ขี่รถจักรยานยนต์ รวมถึงรถจักรยานของภานุพงษ์ ก็ต้องรีบไปยังที่เกิดเหตุให้เร็วที่สุด เพื่อตรวจสอบว่ามีอุบัติเหตุเกิดขึ้นจริงหรือไม่ หากเกิดจริงแล้วผู้บาดเจ็บมีอาการหนัก ก็แจ้งให้รถกระบะหรือรถพยาบาลรับไปส่งโรงพยาบาล เพราะถ้าให้รถใหญ่ออกตระเวนคงเปลืองน้ำมันไม่น้อย

"ถ้าไปแล้วพบว่าเกิดเหตุจริงๆ อาการไม่หนัก ผมก็ปฐมพยาบาลเบื้องต้นไปก่อน บางคนเลือดออกเล็กน้อย ก็ล้างแผล ใส่ยาแดง ปิดพลาสเตอร์ นวดให้หายปวด

หรือหากเกิดเหตุรถชน อาการมากกว่านี้ เช่น กระดูกคอเคลื่อน ก็ใส่เฝือกคอ แขนหัก ขาหัก ก็เอาเฝือกออกมาดาม บางคนหมดสติ หยุดหายใจ ก็ใช้เครื่องช่วยหายใจพยุงอาการไว้ แล้วแจ้งวิทยุให้รถกระบะหรือรถพยาบาลรับไปส่งโรงพยาบาลรัฐบาลใกล้ๆ อย่างศิริราช วชิระ หรือโรงพยาบาลกลาง เพราะเราไม่รู้ว่าคนเจ็บมีเงินหรือไม่ เลยเลือกส่งโรงพยาบาลรัฐ" ภานุพงษ์เล่า

ทั้งยังบอกต่อด้วยว่า ตั้งแต่เริ่มทำงานมาจนถึงขณะนี้ เห็นผู้บาดเจ็บตั้งแต่ขั้นไม่เป็นอะไรมาก แค่ถลอกปอกเปิด ไปจนถึงขั้นอาการหนัก ช็อก หยุดหายใจ เลือดท่วม เกือบตายต่อหน้าต่อตาก็มี แต่ต้องควบคุมสติไว้ ปฐมพยาบาลเท่าที่จะทำได้ ยื้อชีวิตไว้ก่อน

ที่ผ่านมามีโอกาสช่วยเหลือคนเจ็บไปได้หลายร้อยคนแล้ว บางครั้งมีคนจอดรถลงมาทักทาย บอกว่าเคยช่วยเหลือมาก่อน แม้ภานุพงษ์จะจำไม่ได้ แต่ก็รู้สึกดีทุกครั้งเมื่อมีคนนึกถึง

เห็นเป็นรถจักรยานธรรมดา อาศัยเพียงแค่ 2 ขาปั่น หลายคนจึงสงสัยถึงความเร็วของรถว่าจะถึงที่เกิดเหตุได้ทันรถใหญ่หรือไม่ เจ้าตัวบอกว่าไม่มีปัญหา แถมยังถึงที่เกิดเหตุเร็วกว่ารถพยาบาล หรือรถฉุกเฉินของหน่วยงานอื่นอยู่เสมอด้วย

"ผมขี่จักรยานไม่เร็ว ประมาณ 40 กิโลเมตรต่อชั่วโมง บางทีเกิดเหตุแต่รถพยาบาลหรือรถฉุกเฉินยังติดไฟแดงอยู่ ก็ซอกแซกลัดเลาะไปเรื่อยๆ ถึงที่เกิดเหตุได้เร็วกว่าค่อนข้างบ่อย ก็ช่วยปฐมพยาบาลไปก่อน แต่ถ้าพื้นที่กว้างจะถึงที่เกิดเหตุช้าลง จึงกำหนดไว้ว่าถ้าจุดเกิดเหตุอยู่ห่างจากจุดที่อยู่ตอนนั้นมากกว่า 5 กิโลเมตร ก็ไม่ไป เพราะส่วนใหญ่ใช้เวลาปั่น 5 กิโลเมตรไม่เกิน 7 นาทีก็ถึง" ภานุพงษ์พูดถึงข้อได้เปรียบของรถจักรยาน

ส่วนใครที่เป็นห่วงว่าจะเกิดอุบัติเหตุแล้วต้องมาปฐมพยาบาลตัวเองนั้น ภานุพงษ์รับประกันให้คลายความกังวลว่า ตั้งแต่ขี่รถจักรยานกู้ชีวิตคู่ใจคันนี้มาปีกว่า ไม่เคยเกิดอุบัติเหตุเลยสักครั้ง มีเพียงถูกเฉี่ยวเล็กน้อยเนื่องจากส่วนท้ายของรถกว้าง แต่ก็ไม่เป็นอะไรมาก

ออกตระเวนช่วยเหลือผู้บาดเจ็บยามค่ำคืนจนถึงเช้าตรู่ของทุกวันทั้งที่มีเรียนตอนเช้า แต่ภานุพงษ์ก็ไม่เหนื่อย กลับมองว่าเป็น "งานอดิเรก" อย่างหนึ่ง ทำแล้วมีความสุข ทั้งยังมีเวลาอ่านหนังสือทบทวนเตรียมสอบ และเวลาพักผ่อนอีกด้วย

"ช่วงที่ไม่มีใครแจ้งอุบัติเหตุเข้ามา ก็ไปหาที่มีแสงสว่างอย่างอนุสรณ์สถาน 14 ตุลา นั่งทำการบ้าน ทำรายงาน อ่านหนังสือ ง่วงก็นอน ไม่คิดว่าการเป็นอาสาสมัครทำให้เสียการเรียนอะไร เพราะแค่เปลี่ยนสถานที่อ่านหนังสือจากห้องพักมาเป็นข้างนอกเท่านั้น เช้าก็แวะเข้าหอ อาบน้ำ ขี่รถจักรยานไปเรียน อยู่แถวนี้เหมือนอยู่บ้านไปแล้ว" ภานุพงษ์พูดยิ้มๆ

ดูท่าจะไม่มีอุปสรรคอย่างนี้ แต่แท้จริงต้องพบปัญหาเหมือนกัน อย่างบางครั้งกำลังปฐมพยาบาลคนเจ็บ ก็มีมือดีฉกยาไปเกือบหมด หรือบางคนท่าทางไม่เป็นอะไร แต่มาขอยาไปใช้ฟรี บอกว่าเป็นอาสาสมัครเดี๋ยวเบิกยาที่โรงพยาบาลใหม่ก็ได้ ต้องชี้แจงไปว่าเป็นอาสาสมัครก็จริง แต่ไม่ได้ค่าตอบแทน ทุกอย่างต้องควักเงินตัวเองทั้งหมด

"ของทุกอย่างเบิกจากโรงพยาบาลไม่ได้ เพราะอาสาสมัครเยอะมาก หากให้ทุกคนเบิกได้ แต่บางคนไม่ได้ลงพื้นที่ก็จะเกิดปัญหา จึงต้องจ่ายค่าอุปกรณ์ ค่ายาเองทั้งหมด แบ่งเงินค่าขนมมาใช้ เดือนหนึ่งหมดไปประมาณ 2 พันกว่าบาท ส่วนใหญ่เป็นอุปกรณ์และยาที่ใช้สิ้นเปลืองเช่น ถุงมือ สำลี ผ้าก๊อซ ยาแดง ยาแก้ปวดหัว แล้วยิ่งออกพื้นที่ทุกวัน ยาโดนความร้อน ก็ต้องเปลี่ยนทุก 3 เดือน ซื้อยาทีหนึ่งบิลยาวเหยียด" ภานุพงษ์เล่าถึงปัญหา แต่ก็ไม่ท้อ ยังเต็มใจทำหน้าที่เป็นอาสาสมัครต่อ

"คิดจะทำอาสาสมัครช่วยเหลือเพื่อนร่วมสังคมไปให้นานที่สุด วันไหนไม่ได้ทำรู้สึกว่าชีวิตขาดอะไรไปสักอย่าง"

*ภานุพงษ์ทิ้งท้ายไว้อย่างนี้ ก่อนขอตัวออกตระเวนปฏิบัติภารกิจช่วยเหลือเพื่อนร่วมสังคมต่อไป*

--------------------------------------------------------------------------------
มติชน วันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2547 ปีที่ 27 ฉบับที่ 9656

คัดสำเนามาจาก http://www.carefor.org/th/content/view/524/56/


From : สมพิศ [ 4 ธ.ค. 48 - 18:09:54 น. ]

ความเห็นที่ 66
คนดีพระคุ้มครองครับ น้องปาว การทำความดีนั้นเกิดจากในใจ สิ่งที่ทำก็ดีแล้ว ธรรมดาครับมันต้องมีคนอิจฉาแน่นอนครับ เพราะเราอยู่ในมุมสว่าง คนที่คิดไม่ดีอยู่มุมมึดครับ ก็ระวัง ๆหน่อยครับ เห็น่ทาไม่ดีก็ 191 เลย
From : จักรยานพ่วง [ 5 ธ.ค. 48 - 08:42:45 น. ]

ความเห็นที่ 67
ตอนนี้ได้ข่าวมาใหม่ว่าช่วงวันพ่อปีที่ผ่านมาโดนมูลนิธิมาหาเรื่องที่แยกผ่านพิภพไม่รู้ว่าเป็นอย่างไรบ้าง
From : มาย [ 17 ม.ค. 49 - 14:36:30 น. ]

ความเห็นที่ 68
เมื่อกี้ไปแถวข้าวสาร เจอน้องปาวขี่จักยานมาลาดตระเวนแถวนั้นด้วยอะ เป็นกำลังใจให้นะคะ น้องปาวสู้ๆ
From : P จัง [ 20 ม.ค. 49 - 23:07:52 น. ]

ความเห็นที่ 69
สู้ต่อไปนะน้อง

From : วชิระ 7403 [ 2 เม.ย. 49 - 13:49:24 น. ]

ความเห็นที่ 70
ตอนนี้เป็นไงมั้ง ขาที่หักหายยัง ขอให้หายไวๆนะ กลับมาทำงานเหมือนเดิม ก่อนสงกรานต์นี้หละ คนอย่างนายหายไวจะตาย.._>>>


From : มูลนิธิร่วมกตุญญู [ 6 เม.ย. 49 - 18:58:09 น. ]

ความเห็นที่ 73
สู้ๆสู้ตาย
From : 000 [ 23 เม.ย. 49 - 20:11:37 น. ]

ความเห็นที่ 74
สู้ๆๆเป็นกำลังใจให้..แต่ถ้าเหนื่อยก็พักบ้างนะดูแลตัวเองด้วยอย่าดูแลแต่คนอื่น.คิดถึงมากๆและก็จะตลอดไปด้วย..
From : แพรว... [ 17 พ.ค. 49 - 15:55:22 น. ]

ความเห็นที่ 77
ใครมาลบเมล์กระผมไปเนี่ย อุตส่าห์พิมพ์ ไม่รู้จักยอมรับความจริงซะบ้างเลย
From : คนที่ไร้ค่าคนนึง [ 6 มิ.ย. 49 - 16:19:48 น. ]

ความเห็นที่ 78
คิดถึงนายเสมอนะ จนตายก็จะไม่ลืม
From : คนที่ไร้ค่าคนนึง [ 6 มิ.ย. 49 - 16:22:47 น. ]

ความเห็นที่ 79
คนดีอย่านี้หายากจัง

From : - [ 9 มิ.ย. 49 - 17:55:23 น. ]

ความเห็นที่ 80
สู้โว้ย.+_+
From : ^_^ [ 17 มิ.ย. 49 - 18:23:43 น. ]

ความเห็นที่ 81

เป้นไงบางก็ละวังตัวด้วยนะโชกดีนะ อย่าไปสนใจไอพวกละยัมแม่งทำดีเขาใว
From : จาก อ.ป.พ.ร [ 22 มิ.ย. 49 - 13:19:26 น. ]

ความเห็นที่ 82
ใครสะเร่อเอารูปแป้งมาใส่เนี่ย ปานนี้เค้ากำลังอกหักอยู่จะบ้าหรอ คนอย่างแป้งเค้าไม่พูดหยาบอย่างนี้หรอก 555+
From : จักรยานสีแดง... [ 25 มิ.ย. 49 - 12:34:43 น. ]

ความเห็นที่ 83

ครั้งหนึ่งเมื่อเค้าทำดี...
From : จักรยานสีแดง... [ 25 มิ.ย. 49 - 14:29:24 น. ]

ความเห็นที่ 84
เป็นฉันเองที่รักเธอและเธอนั้นก็พูดว่ารักกัน แต่เหมือนเธอยังหาใคร ฉันหยุดแล้ว แล้วเธอหยุดได้มั้ย ทำได้มั้ยมีฉันเพียงคนเดียวในหัวใจ เธอจะเลือกจะมองหา หาใครไปถึงไหน ถ้ารักอย่างนี้...ไม่รักยังดีกว่าเลย...
From : praew [ 4 ก.ค. 49 - 12:36:45 น. ]

ความเห็นที่ 85
ไม่รู้ว่าตอนนี้น้องเปาได้รถใหม่หรือยัง

ผมเอาใจช่วยครับ ให้น้องได้มีพาหนะเพื่อช่วยชีวิตเพื่อนมนุษย์ อย่างนี้ต่อไป
ขอให้น้องยึดมั่นในความดีและอุดมการณ์ที่มี

ขอให้คุณพระคุ้มครองน้องครับ

สิ่งที่ผมอยากเห็นต่อไปคือกลุ่มจักรยานช่วยชีวิต อย่างเป็นรูปธรรม
From : หนุ่ม [ 4 ก.ค. 49 - 15:12:19 น. ]


ความเห็นที่ 86
ตอนนี้น้องเปาเป็ยงัยบ้าง ยังถูกใครรังแกอยู่หรือป่าว
From : พี่นก [ 5 ก.ค. 49 - 17:13:26 น. ]

ความเห็นที่ 87

แต่คนจะไปก็ต้องไป
รักเท่าไหร่แต่ฉันคงทำได้เท่านี้

ได้แต่ยินยอมรับความเจ็บปวด
และฉันจะอดทนแม้แทบขาดใจ
ไม่อาจจะวิ่งหนีความจิงที่มันโหดร้าย
จะพร้อมจะยอมเข้าใจความเปลี่ยนแปลง

จะอยู่เพื่อเรียนรู้ความเจ็บปวด
จะฝืนเดินต่อไปแต่ไร้เรี่ยวแรง
และคงมีที่สักวันหนึ่งฉันจะเข้มแข็ง
ถึงแม้ไม่รู้ต้องนานซักเท่าไร.......

From : *praew* [ 8 ก.ค. 49 - 11:35:03 น. ]


ความเห็นที่ 88
ใคร โพสข้อความ เป็นชื่อ *praew* อ่ะ อยากรู้ อยากรู้


From : praew [ 14 ก.ค. 49 - 14:48:44 น. ]


ความเห็นที่ 89

ตอนนี้น้องปาวเค้ามีผลงานอะไรบ้างครับ ใครรู้ช่วยบอกทีนะ ผมติดตามผลงานเค้าอยู้ เป็นกำลังใจให้เสมอนะครับ
From : จักรยานสีแดง..... [ 23 ก.ค. 49 - 12:48:38 น. ]

ความเห็นที่ 90
อยากดูรูปภาพพี่ปาวจังจักรยานด้วยนะคับสู้ๆๆๆอยากยอมแพ้ขอเป็นแรงใจให้นะคับ
From : อั๋นราชวัตร [ 16 ต.ค. 49 - 16:05:01 น. ]

ความเห็นที่ 91
อยากเป็นเหมือนพี่ปาวจังแต่ไม่มีงบคับผม
อยากได้รถกู้ชีพจังขอเป็นจักรยานเหมือนพี่ก็ดีคับอยากทำงานกับพี่

From : อั๋นร่วมจิตร์ [ 16 ต.ค. 49 - 16:09:33 น. ]

ความเห็นที่ 92
ความเห็นที่ 44
เท่าที่รู้มาปาวก็ใช่ย่อยนะ ชอบวิ่งข้ามเขตรับผิดชอบ
From : อยู่ในเหตุการณ์ [ 29 เม.ย. 48 - 12:54:44 น. ]

ถ้าเมืองไทยของเรามีแต่คนอย่างนี้ประเทศเราคงไปไม่รอดแน่ๆ ครับ อ่านแล้วเศร้า จะเป็นจะตายมาพูดเรื่องเขตความรับผิดชอบไว้ญาติพี่น้องคุณเกิดเหตุ แล้วไม่มีคนช่วยเพราะไม่ใช่เขตความรับผิดชอบของเขาบ้างคุณจะรู้สึกอย่างไร

ถ้าคุณ คห. ที่ 44 มีอาชีพกู้ภัย หรือเป็นอาสาประเภทใดก็ตามกรุณาไปหาอาชีพอื่นทำเถอะครับ ผมขอร้อง....

...ส่วนคุณปาว และกู้ภัยทุกท่านที่ปฏิบัติดีอยู่แล้วขอให้สู้ต่อไปครับ ผมเชื่อว่าทำดีในที่สุดต้องได้ดีครับ...


From : note_007 [ 17 ต.ค. 49 - 02:17:47 น. ]


ความเห็นที่ 93
หวัดดีคับผมก็ อาสา วชิร เหมือนกันอยู่ฐานเดียวกันกับน้องปาวนานๆจะจับคอมที
From : ++-50 [ 26 ธ.ค. 49 - 10:42:18 น. ]

ความเห็นที่ 94
ผมก้อเคยเจอปัญหาเช่นคุณเปาคับ
การช่วยเหลือทำให้เกิดการหมั่นใส้ขึ้นมา
From : อาสากู้ภัยสว่างจรรยาธรรม [ 4 ม.ค. 50 - 15:26:25 น. ]

ความเห็นที่ 95
อย่าให้รู้ว่าใช่พวกร่วมกตัญญูไหม ถ้าใช่มึงโดน
From : 4444 [ 4 ม.ค. 50 - 15:29:27 น. ]

ความเห็นที่ 96
เลวจริงๆไอ้พวกเวนนี่ หวังแต่ผลประโยชน์ .....บ้าพลัง ไอ้พวกไม่มีความคิด ชีวิตมันคงไม่มีความเจริญหรอก..เชื่อผม
From : กู้ภัยบ้านนอก [ 7 ม.ค. 50 - 04:35:11 น. ]

ความเห็นที่ 97
ให้แม่งทำดีแทบตาย มันก็ไม่ได้ดีหรอก
From : กู้ภัยบ้านนอก [ 7 ม.ค. 50 - 04:40:18 น. ]

ความเห็นที่ 98
ไอ้พวกหน้าตัวเมีย ดีแต่อาศัยพวกเยอะ ถือว่าตัวเองเส้นใหญ่ โดนกระทืบตาย..ก็ไม่มีใครเสียใจ
From : กู้ภัยบ้านนอก [ 7 ม.ค. 50 - 04:43:50 น. ]

ความเห็นที่ 99
อยากได้รูปพี่ปาวจังตอนทำงานเพื่อสังคมแบบนี้
เห็นแล้วปลื้มใจแทน ยังมีคนดีแบบนี้ในสังคมด้วย
ส่งมาตามอีเมลล์ได้นะคับ
From : littlecupid_arm@hotmail.com [ 10 ม.ค. 50 - 23:32:38 น. ]

ความเห็นที่ 100
มันชอบกัดพวกที่เค้าทำความดีไอ้พวก....แม่งทำเป็นเจ้าถิ่นถ้ามั่วแต่แบ่งแย่งกันอย่างนี้คนเจ็บก้อฉิบหายพอดี น้องอย่าไปสนมาตีก้อซัดแม่งเลย ไม่ต้องกลัวเดี๋ยวก้อเข้าคุกเองแหละ 61
From : อาสากู้ภัยป่อเต็กตึ๊งชานธน [ 21 ก.พ. 50 - 18:51:42 น. ]

ความเห็นที่ 101
พวกร่วมแม่งชอบไปแกล้งไปตีเค้า ยังไงถ้าเป็นพวกมึงชาติก้อไทฃม่มีทางเจริญหรอก แค่ไอ้พวกดารามาทำด้วยทำเป็นน่าใหญ่ ต้องมูลนิธิป่อเต็กตึ๊งนี่ ของแท้แน่นอนของจริงจากประเทสจีนเลย ขอให้ลูกข่ายกู้ภัยป่อเต้กตึ๊งจุด ชานธน ว.4ราบรื่นทุกท่าน
From : ยอดชายยากันยุง สีคิ้ว 411 [ 7 มี.ค. 50 - 20:39:21 น. ]

ความเห็นที่ 102
เอาน่า พี่อาสาทั้งหลาย ทุกหน่วย ทุกสังกัด ไม่ว่า มูลนิธิ ร่วมกตัญญู หรือ ปอเต็กตึ้ง แม้แต่วชิระเอง ก็เถอะ ก็มีคนดี และคนไม่ดี ปะปนกันไปหมด ไม่ใช่ แค่น้องปาว หรือ ผมเองเท่านั้น แต่ผมก็เชื่อว่า เพื่อนๆ พี่ๆอาสาทุกท่าน ก็มีความเสียสละเพื่อ สังคมกันอยู่แล้ว ยังไงถ้าได้ทำงานร่วมกัน สักแห่ง ก็อย่ายึดว่า เป็นสังกัดไหนหน่วยไหน เลย คิดเสียว่า เหล่าอาสา ก็มีอุดมการณ์ เดียวกัน ช่วยเหลือกัน ไม่ต้องทะเลาะกัน ให้สังคมมองอาสา ในทางที่ดี ดีกว่าครับ อีกประมาณสาม สี่
ปี ผมก็อยากกลับไปทำอาสาอีก ตอนนี้ มาอยู่ธิเบต ก็คิดถีงตอนเป็น อาสาอยู่เหมือนกัน ส่วน น้องปาว กำลังเตรียมตัว ทำจักรยานใหม่ แต่คงรอผมไปแนะนำ จักรยานอีกที
ไม่ว่า ผม หรือ น้องปาว หรือ เพื่อนๆ อาสาทุกท่าน ก็คงมีความรู้สึกเหมือนกัน หลังจากช่วยเหลือคนแล้ว(คงทราบความรู้สึกนะ)ความรู้สึกนี้แหละ ที่เป็นพลังใหชาว อาสาหลายๆท่าน มีกำลังใจ ทำงานอาสาต่อไป
แต่ผมขอร้องเพื่อนอาสาท่าน ที่จะมาโพสข้อความต่อ อีก ช่วยใช้คำพูดที่สุภาพด้วยครับ เพราะ เรามาอยู่ในเวป ของสังคมจักรยาน นะครับ คนอื่นมาอ่านแล้ว จะมองอาสาในด้านลบนะครับ ขอบคุณครับ

From : โอ๊ตนนท์ [ 7 มี.ค. 50 - 21:52:17 น. ]

ความเห็นที่ 103
ทุกหน่วยงานมีทั้งคนดีและไม่ดีจริง โดยส่วนตัวก็มีอคติกับวชิระอยู่ เนื่องจากเคยโดนอาสาวชิระที่เป็นปลาเน่า (อย่างที่ว่าปลาเน่าตัวนึงก็ส่งกลิ่นเหม็นไปไกล) โดนกะตัวเองจังๆ เลยทำให้พาลไม่ชอบวชิระไปทั้งหมด แต่ก็พยายามบอกกับตัวเองว่า คนดีๆ ก็ยังมี ยังไงรบกวนคุณโอ๊ตนนท์ เรื่องนี้เกิดกับตัวเองมาได้น่าจะประมาณ 2 ปีแล้ว คือวันนั้นได้ออก ว.4 อยู่ที่เขตใต้ แต่บ้านอยู่พื้นที่ฝั่งธน แล้วบังเอิญว่าวันนั้นกลับบ้านเร็ว จึงอยากจะเดินเล่นที่คลองหลอด แต่ด้วยความที่ยังอยู่ในเครื่องแบบอยู่ อาสาวชิระที่จอดอยู่ตรงพระแม่ธรณี ก็พูดขึ้นใส่ช่องแม่ข่ายว่า "......ดูแลลูกข่ายหน่อย อย่าปล่อยให้มาเดินเพ่นพ่าน แค่นั้นแหละ เราก็ฉุนเลย (ดิฉันเป็นผู้หญิง แต่ไปกับแฟน 2 คน) เนื่องจาก อ๋อ เล่นแบบนี้เหรอ อย่างนี้แสดงว่าผ่านมานี่ไม่ได้เลยใช่มั๊ย ก็เลยโต้กลับไป จนมีผู้ใหญ่บอกว่าให้พอแล้ว พอจะรู้มั๊ยคะ ว่าพวกนั้นเป็นพวกไหน ถ้ารู้จักก็ฝากเตือนๆ ไปด้วย อย่าให้พวกปลาเน่า ทำให้อาสาอย่างคุณเสียชื่อ....

เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา ที่จุดก็ได้ประสบอุบัติเหตุกับตัวเอง บางทีก็อาจทำให้พวกเราท้อไปบ้าง ไม่รู้จะทำทำไม ค่าน้ำมันก็จ่ายเอง เวลาเกิดอุบัติเหตุอย่างนี้ ต้องเสียทั้งค่าซ่อมรถตัวเอง กับรถคู่กรณีอีก (พอดีประกันเพิ่งหมด ยังไม่ทันต่อ) ดีที่ไม่มีใครเป็นไร มีเราคนเดียวที่เจ็บตรงเปลือกตานิดหน่อย

แต่ในอีกด้านนึง เรากลับมองว่า ก็ยังดีกว่าเอาเงินไปเที่ยวกลางคืน ไปใช้จ่ายอย่างอื่นที่ไม่เป็นประโยชน์ อย่างน้อยก็สุขอยู่ที่ใจเรา วันไหนที่เป็นวันที่จะได้ออกไป ว.4 รู้สึกมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก

From : อาสาทำด้วยใจเหมือนกัน [ 13 มี.ค. 50 - 14:38:00 น. ]


ความเห็นที่ 104

คนดีต้องเข้มแข็ง เป็นกำลังใจต่อไปนะ
From : james [ 14 มี.ค. 50 - 17:28:27 น. ]

ความเห็นที่ 105

ขอเป็นกำลังใจให้พี่ปาวทำงานกู้ชีพนี้ต่อไปนะครับ ถ้าผมอายุ18ผมจะไปสมัครด้วยกับเพื่อนๆผมเจอกันแน่นอนครับผมชื่อเอนะถ้าเจอกันจะทักให้เองจ้า
From : คนเป็นห่วง [ 18 มี.ค. 50 - 22:03:05 น. ]

ความเห็นที่ 106
...

รักติ๊ง ที่สู๊ดดดดดดดดดดด เลย

....
From : กู้ภัยสุดสวย * [ 21 มี.ค. 50 - 23:58:21 น. ]


ความเห็นที่ 107
ขณะนี้น้องปาว ทิ้งอุดมการณ์ ขี่จักรยานกู้ชีพ เรียบร้อยแล้วครับแต่ยังไม่ทิ้งอุดมการณ์ช่วยคนเหลือคนเจ็บอยู่ หันไปขับรถตู้แต่งเป็นรถพยาบาลเรียบร้อย แล้ว เพราะได้เงินจากรายการอัจฉริยะข้ามคืนครับ ขอแสดงความยินดีกับน้องด้วยครับ

และก็ขอแก้ข่าวอีกอย่างนะครับ ตามที่น้องปาว ให้ข้อมูลว่า อาสาสมัครมูลนิธิต่างๆ นั้นเอาคนเจ็บไปส่งโรงพยาบาล เอกชนแล้วรอค่าตอบแทนจากโรงพยาบาลนั้น อยากให้ระบุลงไปด้วยนะครับว่า "อาสาสมัครกู้ภัยบางคน" เท่านั้นครับที่มีพฤติกรรมแย่ๆ แบบนั้นครับ หลายคนก็ส่งโรงพยาบาลของเอกชน และ โรงพยาบาลของรัฐ ตามสิทธิการรักษาที่คนเจ็บมีครับเช่น พรบ หรือ ประกันสังคมครับ กู้ภัยจะต้องถามคนเจ็บก่อนทุกครั้ง ปกติไม่มีเงินส่งรัฐบาลอยู่แล้ว และโรงพยาบาลเอกชนส่วนใหญ่ก็ไม่ได้มีค่าเคส ตามที่บอกด้วย แต่ก็มีบางโรงพยาบาลที่มีครับ ไม่ปฏิเสธ ครับ อยากให้น้องปาว ให้ข้อมูลที่ถูกต้องด้วยนะครับ ไม่ใช่ให้ข้อมูลที่อ่านแล้วตีความแบบนั้นทางเดียวครับ อย่าลืมนะครับ หน่วยงานวชิระ อาสาบางคนก็มีพฤติกรรม อย่างที่น้องปาว ว่ามานะครับ และ ก็มีที่เป็นกู้ชีพมาเฟีย อย่างที่น้องปาว ว่ามาด้วยนะครับ อาสาบางคนที่ไม่อยู่วชิระ ก็ อาสามูลนิธิเก่า ทั้งนั้น เพราะโดนขับออกโดยมีพฤติกรรมแย่ๆ ใช่หรือเปล่า น้องปาวก็รู้ดีแก่ใจ

จะให้ข้อมูลอะไรก็ให้ทั้ง 2 ด้านนะครับ พวกผมบางคนก็เป็นอาสาสมัครทำงานด้วยใจไม่แพ้น้องปาว ทำมากว่า 10 ปีมากกว่าน้องอีก เงินสักบาทไม่เคยเอา ของสักชิ้นไม่เคยเอาจากคนเจ็บ คนตาย รักการขี่จักรยานเหมือน สมาชิกทุกคนในเว็บนี้ แต่พอมาอ่านแล้วเสียความรู้สึกเหมือนพูดเอาดีใส่ตัว พวกผมอาสามูลนิธิ เข้ามาเป็นอาสาสมัครได้ ไม่ใช่ง่ายๆ ต้องผ่านการอบรม กว่าจะได้บัตร ต้องทดลองงานก่อน แต่อาสาวชิระพยาบาลอย่างน้องปาว เสียเงิน 200 บาทก็ได้บัตรแล้ว เสียค่าเสื้ออีกไม่กี่ร้อย ก็ได้เสื้อแล้ว ความภูมิใจมันต่างกันครับ อ้ออีกเรื่องใหนน้องปาวเคยให้สัมภาษณ์ไว้ว่า ต่อให้ผมมีเงินมากกว่านี้ผมก็ยังจะขี่จักรยานกู้ชีพต่อไปไงครับ แล้ว ทิ้งอุดมการณ์มาซื้อรถตู้แต่งเรียนแบบรถรพ วชิระทำไมล่ะ แต่ก็ไม่ผิดหรอกนะ ที่จะพัฒนาให้ดีกว่าเดิม ยังไงก็ขอให้น้องรักอุดมการณ์เหมือนเดิมนะครับ แต่เวลาจะพูดจะทำอะไรก็อย่าลืมคำพูดตัวเอง ส่วนตัวผมก็ไม่มีปัญหาอะไรกับน้องปาวด้วย เจอกันบ่อยๆ ในที่เกิดเหตุ ต่างคนต่างทำหน้าที่ตัวเอง ใครบ้ามาหาเรื่องก็ปล่อยมัน เอากฏหมายจัดการซะจะได้ไม่มีเรื่อง
From : อาสาฯ ร่วมกตัญญู [ 23 มี.ค. 50 - 15:42:53 น. ]


ความเห็นที่ 108
ขอให้ระวังเวลาน้องปาวให้สารน้ำคนไข้ หรือให้ยาฉีด ทุกวันนี้หน่วยงานที่ทำได้ถูกต้องคือพยาบาลกู้ชีพ ที่มากับรถพยาบาลเท่านั้น ไม่ว่าจะอยู่ในเครือข่ายนเรนทร 1669 หรือรถพยาบาลเอกชนที่วิ่งรับคนเจ็บ เรามาถึงเราช่วยในระดับพื้นฐานเช่น การจัดท่า การเปิดทางเดินหายใจ การห้ามเลือด การดามแขนขา น่าจะเป็นสิ่งที่ควรทำมากกว่าหรือไม่.. อยากจะเห็นภาพกู้ชีพอย่างน้องปาวรู้จักหน้าที่ตัวเอง และรู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่ รวมไปถึงความสามารถในการทำการช่วยเหลือคนไข้ คนเจ็บคนป่วยไม่ใช่ว่าจะทำอะไรกับเขาก็ได้ ถึงแม้เรามีประสบการณ์ มั่นใจว่าทำได้ แต่ถ้าผิดพลาดขึ้นมามันไม่คุ้มกัน หลักที่น้องปาวเรียนมาบอกว่า first do no harm ไม่ใช่เหรอ อยากจะเห็นน้องปาวทำการช่วยเหลืออย่างถูกต้อง ตามความสามารถที่ทำได้ แล้วเรียก 1554 หรือ 1669 ให้รถพยาบาลมาช่วยเหลือต่อไป อีกหน่อยรถพยาบาลในระบบของนเรนทรในเขตกรุงเทพ จะขึ้นกับศูนย์สั่งการของกทม.แล้ว แต่ระบบการทำงานทุกอย่างจะต้องเป็นไปตามที่กระทรวงสาธารณสุขกำหนด ซึ่งก็คือระบบการทำงานที่ศูนย์นเรนทรทำอยู่ในปัจจุบัน
From : อาสากู้ชีพ [ 25 มี.ค. 50 - 23:57:26 น. ]

ความเห็นที่ 109
ปาวปากดีอยู่เสมอเลยนะ
From : คนกลางคืน [ 26 มี.ค. 50 - 01:30:04 น. ]

ความเห็นที่ 110
ป๊ะมึงซิ 70,000 บาทบ้ารึป่าว
From : H [ 27 มี.ค. 50 - 15:40:08 น. ]

ความเห็นที่ 111
ถ้ามองในแง่ของการมีน้ำใจ ก็ถือว่าน้องปาวเป็นคนมีน้ำใจ แต่ทางการแพทย์นั้นจะใช้ความมีน้ำใจและการเสียสละคงไม่ได้ ต้องใช้ความรู้ทางด้านการแพทย์หรือผู้ที่รักษาภายใต้การกำกับของแพทย์ดีกว่า น้องปาวไม่ได้มีความรู้โดยตรงทางด้านนี้ ถึงน้องปาวจะมีความสามารถก็ไม่ควรกระทำเกินขอบเขตหน้าที่ของตน ถ้ารู้งู ๆ ปลา ๆ คงคิดว่าน้องปาวอาจจะทำให้เกิดผลเสียมากกว่าได้ อย่าเอาความเจ็บป่วยหรือชีวิตมาแรกกับการมีหน้าตา ประเทศไทยได้มีรถพยาบาลพร้อมให้การรักษาอยู่แล้ว คุณภาพคนไทยก็จะได้ดีด้วย น้องปาวทำงานอะไรอยู่ ก็น่าจะทำงานนั้นให้เต็มที่ เวลาว่างก็มาช่วยสังคมว่าจะดีกว่า แต่อย่ามาเอาน้ำใจที่มาช่วยเหลือนั้น นำเงินของผู้มีจิตใจดี มาเป็นเงินใช้ในชีวิตประจำวันเลย พอรู้มาว่าน้องปาวเรียนราชภัฏ ฯ ก็ควรทำงานในสายของตนเรียนน่าจะทำได้ดีนะ ในเรื่องของการรักษา ก็ให้เป็นหน้าที่ของแพทย์ พยาบาล หรือผู้ทำงานใต้การดูแลกำกับของแพทย์ดีกว่า อย่าเอาชีวิตที่มีค่าของคนทุกคน มาเสียง กับน้องปาวเลย ถ้าน้องทำอยู่ในขอบเขตก็จะเป็นผลดีมากกว่านะ
From : e [ 27 มี.ค. 50 - 16:10:40 น. ]

ความเห็นที่ 112

เป็นคนดี ทำดีก็ต้องได้ดีนะ
From : แฟนหนุ่มชุดขาว [ 28 มี.ค. 50 - 00:11:17 น. ]

ความเห็นที่ 113
ตอนนี้เห็นอาสาใหม่และนะ ขี่จักรยานเหมือนกันชื่อน้องเอ ปั่นอยู่แถวๆข้าวสาร บางลำพู 13ห้างและอื่นๆยังไงพี่ก็ขอให้น้องทำงานดีๆอย่างนี้ต่อไปนะครับ
From : -*- [ 16 เม.ย. 50 - 19:49:03 น. ]

ความเห็นที่ 114
รักปาวที่สุดเลย ถุย ไอพวกสร้างภาพ
From : . [ 23 เม.ย. 50 - 18:48:04 น. ]

ความเห็นที่ 115
5555555 เรื่องมานยาว....... ตลกว่ะ ปาว ถ้าเข้ามาอ่านน่ะรองจับเป้ากางเกงดูเด่ะว่า เจอเป่าไอ้อวัยวะเพศอ่ะ ว่าเป็นอาราย ทำอารายอ่ะคนอื่นไม่รู้ แต่ตัวเองน่าจะรู้น่ะ
From : 000 [ 23 เม.ย. 50 - 18:48:13 น. ]

ความเห็นที่ 116
เอ วันนั้นเห็นจักรยานใครก็ไม่รู้ต้องใช้มอเตอร์ไซค์ถีบไปอ่ะพอใกล้ถึงที่เกิดเหตุค่อยตั้งหน้าตั้งตาปั่นไป เอ๊ะไม่รู้จะใช้จักรยานให้มันลำบาคคนอื่นเค้าทำไม
From : . [ 23 เม.ย. 50 - 18:57:25 น. ]

ความเห็นที่ 117
ขอเป็นกำลังใจให้กับน้องเค้าด้วยนะครับ
From : หน่วยกู้ภัย [ 26 เม.ย. 50 - 18:41:07 น. ]

ความเห็นที่ 118
เกือบลืมแหนะ ขอให้น้องจงตั้งใจในงานที่น้องทำไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
และขอให้น้องจงโชคดีนะครับ
From : หน่วยกู้ภัย [ 26 เม.ย. 50 - 18:44:39 น. ]

ความเห็นที่ 119
กรรมจริงๆ ปีๆ นึงผมบริจาคเงินให้ มูลนิธิต่างๆ ไปไม่น้อย (ด้วยความยินดี)
มาอ่านเจอ มูลนิธิรับค่าหัวจากโรงพยาบาลก็รู้สึกแย่แล้ว ...
.. อ่านกระทู้นี้ เห็น "อาสามูลนิธิ" ทะเลาะกันเพราะข้ามเขต รู้สึกแย่ตกลง "อาสามูลนิธิ" หรือ หมา กันแน่ถึงต้อง กัดกัน เพราะแค่ข้ามเขต แสดงว่าผลประโยชน์มันเยอะ เอาใจช่วยอาสามูลนิธิดีๆ แต่คงต้องมอง "มูลนิธิต่างๆ" กันใหม่แล้วเวลามาขอบริจาค

From : กัดกันเข้าไป [ 12 พ.ค. 50 - 01:01:49 น. ]

ความเห็นที่ 120
สู้ต่อไปคับพี่ปาวเป็นกำลังใจไห้สู้ๆๆๆ
From : วชิระฐาน46-00 [ 18 พ.ค. 50 - 20:38:04 น. ]

ความเห็นที่ 121
เป่วๆ กระทู้เก่า เล่าใหม่ อีกแล้ว สวัสดีคุณ อาสาทำด้วยใจเหมือนกัน อย่างที่ผมกล่าว ผมบอกแล้วว่า มีปลาเน่า คนแต่ทำอย่างไรดีหล่ะครับ มันร้อยพ่อ พันแม่ ผมบอกตรงได้ว่า ผมก็ไม่ทราบหรอกครับ ว่า คนที่ พูดใส่ ว. คนนั้นเป็นใคร เพราะตอนนี้ ผมหยุดงานอาสา มาอยู่ธิเบต แต่ใจก็ยังรัก อยากเป็นอาสาอยู่ เอาเป็นว่า ในฐานะ ผมก็เป็นลูก ข่ายวชิระคนนึง ผมขอกล่าวขอโทษ แทน นะครับ นิสัยแต่ละคน ก็ไม่เหมือนกัน บางคน บอกตรงเหมือนกุ๊ย ก็มี แต่ ให้ คุณ อาสาทำด้วยใจเหมือนกัน อย่า เอา อะไร ที่ฟังแล้ว มันหนักหู มาใส่ใจเลยครับ คุณ จะไป เดินแถว ไหน ไม่ใช่ความผิด ของคุณหรอกคับ ถ้า ผมมีโอกาส กลับ ไปทำอาสา เจอกันทักทายกันได้นะครับ ฝากบอก แฟนคุณด้วยนะครับ ว่า ผม ขอโทษ แทน ถึง อาสาฯ ร่วมกตัญญู ครับ เรื่องอุดมการณ์ ของน้องปาว ผมคิดว่า มันเป็นสิทธิ์ ของเขา น้องปาว เขาได้รางวัล มา ไม่เอาเงิน ไปใช้ ฟุ่มเฟือย หรือ ไปเที่ยวก็ดีแล้ว คับ ยังเอาเงิน รางวัล มาสร้างรถตู้กู้ชีพ ส่วนถามว่า ทำไม น้องปาวเขาปั่นจักรยาน ต่อ ผมเคยอ่านข่าว อืม เห็น เขาสัมภาษ ว่า ช่วงจุดหมุน ข้อเท้า เขาใส่ น็อต ไว้ และ คงไม่สะดวก ที่จะ ปั่น จักรยาน (สาเหตุ ที่ใส่น็อต เพราะว่า อุบัติเหตุ ตอนไปเคส รถล้ม) เรื่อง บัตร อาสา นั้น กับเรื่องเสิ้อ ว่า ทำไมเป็นอาสา ง่ายๆ ผมไม่ขอกล่าวอะไรมาก แต่ อาสา หลายหน่วยก็เป็นเช่นนั้น เหมือนกันไม่ใช่เหรอครับ บางคน ยัง มีลูก ตัวเล็ก ใส่ชุดอาสาเลย เพราะอะไรหล่ะครับ สำหรับ ผม ค่าบัตร ที่จ่าย นะ ดูบิล มันเป็นใบเสร็จ บิล บริจากสมทบทุน ส่วนเสื้อ ก็ ออกเอง หมด ถามว่าภูมิใจมั๊ย ผมตอบว่า ยังภูมิใจ นะครับ ที่ได้ช่วยเหลือคน เหมือนคุณ อาสาฯ ร่วมกตัญญู ได้ช่วยหลือคน ความรู้สึกเวลา ช่วยคนแล้วนั้น ก็เป็นรางวัล ของชาวอาส ไม่ใช่แค่ วชิระ แต่ เป็น ทุกอาสาทุกหน่วย แหล่ะครับ ขอบคุณ ที่ให้ความเห็นนะครับ อะไรทีไม่ดี ผม จะ บอกน้องปาว ให้ ถ้า เขา ออนเอ็ม ครับ
ถึง อาสากู้ชีพ น้องปาว เขาไม่มีทางที่ จะ เจาะ เข็ม ฉีดยาให้ใครได้หรอกครับ ผม อยู่กับปาว ไม่เคยเห็นปาว ทำเช่นนั้นกลับใคร ส่วน ที่บอกว่า เป็นสาร อะไร นะ ผมไม่ทราบว่าหมายถึงอะไร อ้อ มีสาร นึง น่าจะเป็นน้ำเกลือ ล้างแผลมั้งครับ (นอมอล) คงไม่มีใครเอาไปฉีดใส่ ตัวหรอกนะครับ ผม มั่นใจว่า ปาว เขาไม่ทำเกินหน้าที่หรอกครับ อันไหน เขารู้ เขาถึงจะทำจริง และความรู้ ส่วนมาก ก็ได้รับการถ่ายทอด จากหมอ หน่วยกู้ชีพวชิระ ด้วย ที่ท่านได้ คอยบอก คอยสอน ในบางโอกาส ครับ
ผมยอมรับว่า ศูนย์ นเรนทร มีความ ชำนาญ มาก เพราะมากประสบการณ์ เรียนรู้ อบรมอยู่บ่อยๆ เพราะเป็นศุนย์ ที่ผมยกให้เป็นอันดับหนึ่งของประเทศหล่ะ ครับ อาสา อย่างเราๆ เต็มที่ คอย ยื่นมือ ช่วยเหลือ อีกที เช่นการ ปฐมพยาบาลเบื้องต้น การชี้จุดให้รถ รพ. เป็นตั้น นะครับ คุณ คนกลางคืน ครับ อย่าไปว่าน้องเขาเลยครับปากดี หรือ ไม่ แต่ความคิดของผม น้องเขาเป็นคนดีครับ ใช้เวลาว่าง เพื่อช่วยสังคม ดีกว่าเด็กบางคน ที่วันๆ เอาแต่เที่ยวกลางคิืน ผลาญเงิน พ่อแม่ นะครับ เอ้า ตา คุณ e แล้วครับ ความมีน้ำใจของปาว คุณ e ก็เข้าใจแล้ว สินะครับ แต่ คิดว่าน้องเขาทำแบบนี้ ไม่ดีเหรอครับ การช่วยเหลือ ผู้ ประสบเหตุ ผมอยู่กับปาว ก็ไม่เคย เห็น ทำอะไรเกินกว่าที่ เรารู้มา อย่างเช่น การดาม แขนขา คนเจ็บ เรียนมาตั้งแต่ เป็นลูกเสือแล้ว ถามใคร ส่วนมากก็ยังจำวิธีได้ ปาว เขาคงไม่ เอา มีดผ่าตัดมา มาผ่า ท้อง คนเจ็บ หรือ คนโดนแทง ดึงมีดออกมาเอง หรือ ฉีดยาฉา ให้คนเจ็บ เจาะน้ำเกลือ ให้คนเจ็บ ไม่มีทางแน่นอนครับ นั้นต้องขึ้น กับมือ ผู้ชำนาญ อย่าง คุณหมอ หรือ แพทย์ ไม่มีปฐมพยาบาล เกินเวอร์แน่นอนครับ ทุกครั้ง มีเคส คนเจ็บหนักมาก เราก็พยายามช่วยปฐม พยาบาล ตามความรู้ ที่มีแหล่ะครับ จนกว่า จะถึงมือหมอ เพราะอาสาส่วนมากก็เข้าใจอยู่แล้ว ว่า เราเป็นอาสา ไม่ใช่หมอ ครับ
ถึงคุณ -*- กับ น้องเอ นะครับ ผมดีใจ ที่มีคนมาทำหน้าที่ต่อ คนทำดี ก็ต้องสนับสนุน ดีแล้วครับ ผมกลับไปอยู่ไทยเมื่อไหร่ คงได้ ร่วม ปั่น ด้วยกันนะครับ น้องเอ ถ้าเป็นไปได้ หา เพื่อน ปั่น ด้วย จะดีมากครับ จะได้ไม่เหงา และ มีเพื่อนช่วย เวลา มีเหตุอะไร นะครับ ปั่น เป็นคู่ ดีกว่าปั่นเดี่ยวๆ ครับ ยิ่งกลางคืน อาชญากรรม แถว นั้นเยอะมาก ครับ ขอให้ น้อง เอ สู้ต่อไปครับ และ ขอบคุณ คุณ -*- ที่ให้กำลังใจน้องเอ นะครับ แหม คุณ000 พูด ลามกจัง พูดอะไรตรงนั้นหล่ะครับ ปาว มีหรือไม่ ก็มีสาวมอง แหละครับ อิจฉาน้องเขาหรอกครับ ผมไม่เข้าใจว่า ทำไม คนดีไม่ ไม่ ช่วยสนับ สนุน กับมาว่าร้าย ต่างๆนานา เพื่ออะไรครับ ว่าน้องเขาไปทำไม หรือว่า เดี๋ยวนี้ สังคมมันเปลี่ยนแล้วเหรอครับ คุณ จุด . ครับ การที่มีมอเตอร์ ไซด์ ช่วย ยัน ไปให้ถึงเร็วๆ (แต่มันก็อันตารายจริงครับ ไม่จำเป็นไม่ต้องทำนะ) เพราะ เพื่ออาสา เขาอยากช่วย นะครับ จะได้ไม่เหนื่อย สำหรับผม ตอน เป็นอาสา ไม่มีใคร ยันผมหรอกครับ เพราะ ผมไปทางที่ รถ มอเตอร์ไซด์ ไปไม่ได้ ถ้า เป็นระยะ ไม่เกิน สอง สาม โล ก็จะปั่น ครับ แต่ ถ้าไกล กว่านั้น ไม่อยากไปแล้ว ครัับ ถ้าถามว่า แล้ว จะปั่นจักรยานทำไม ถ้าผมกลับไทย ผมอยากเชิญ คุณ จุด . มาเป็นอาสาจักรยานด้วยกันนะครับ จะได้ทราบว่า ทำไม บางครั้ง จักรยานดีกว่า ผมบอกคร่าว ได้ว่า 1ไม่ต้องสิ้นเปลืองน้ำมัน 2การออกตรวจ พื้นที่ เงียบ เพราะ เวลาเรา ออก ปฏิบัติ งาน เป็นกลางคืน ชาวบ้านเขาหลับเขานอน จะบิดมอเตอร์ไซด์ ตามซอย ก็รบกวนเขา 3 สามารถ ไปทางที่ รถยนต์ หรือ มอเตอร์ไซด์ เข้าไม่ได้ ตาม ซอยเล็กมากๆ 4 บริเวณ แถว นั้น เป็นสถานที่ท่องเที่ยว มีคนเยอะมาก ใช้มอเตอร์ไซด์ บิด เขาไปถนนข้าวสาร อาจทำให้ชน คน ได้ แต่จักรยาน ซอกแซกได้เร็วกว่า แล้ว ดูเป็นมิตร สำหรับ นักท่องเที่ยว ดูแล้ว ก็ไม่รบกวน นักท่องเที่ยว แถมเป็นจุดเด่น ให้ นักท่องเที่ยวเห็น ต่างหาก 5 ป้องกัน อาชญากรรมได้ เพราะ จักรยาน ปั่นได้เรื่อย ๆ ไม่ต้องกลัวน้ำมันหมด ไปตามซอกซอย ได้ และ เรา ปั่นกัน ไม่เหนือย ก็ไม่พัก (ในช่วงไม่มีเคส) ปั่นไปคุยไป เจออะไรไม่ดี ก็ ว.เรียก สายตรวจ มาดูแลได้ครับ 6 จักรยาน สะดวก ในการ ซ่อม ดูแล รักษา ง่าย กว่า มอเตอร์ไซด์ อย่างเช่น ยางรั่ว ยางแตก หรือ โซ่ขาด (สำหรับผมนะครับ) สามารถ เปลี่ยนได้เอง ต่างจากมอเตอร์ไซด์ ที่ต้อง เข็น ไปร้านซ้อม แถม ตอนดึกๆ ร้านมอเตอร์ไซด์ ก็ปิดหมดแล้ว(ตอนผมปั่น จักรยานอาสา ก็มีหน้าที่ ซ๋อมรถให้ปาวด้วย แค่ แจ้ง เรียก ก็ไปหาช่วยได้แล้วแหละครับ ) พอแค่นี้นะครับ สวัสดีคุณ หน่วยกู้ภัย ครับ ผมขอบคูณแทนน้องปาวด้วยนะครับ ที่ให้กำลังใจ มีโอกาส ร่วมงาน กัน สักแห่ง ทักทายกันได้นะครับ ขอให้คุณ หน่วยกู้ภัย ทำงานอาสา ด้วยความสุขครับ เวลาไปเคส ก็ให้ปลอดภัย และ ขอให้กำลังใจ คุณ หน่วยกู้ภัย ด้วยนะครับ คุณ กัดกันเข้าไป ครับ การบริจาค การให้ เป็นสิ่งดีแล้วแหละครับ ได้บุญ ถ้ามี มูลนิธิ ใหน เอาเงิน บริจาค ไปใช้อย่างอื่น หรือ ทำไม่ดี ก็ขอให้ ผล กรรม ตามสนองเขาไปแล้วกันครับ แต่ผมก็ยังเชื่อ ว่ามีมูลนิธิ ที่ดี รับเงินบริจาคมาใช้ สาธารณะประโยชน์ จริงๆ ครับ อย่ามอง พวก ปลาเน่าอย่างเดียวครับ คุณ วชิระฐาน46-00 ขอบคุณแทน น้อง ปาวด้วย ครับที่ให้กำลัง ใจ ผมก็ขอให้กำลัง ใจ อาสา ฐาน 46-00 รวมถึงอาสา ที่มีใจ ในการมาทำอาสา ทุกท่านด้วยครับ ขอให้ ปลอดภัย กับการทำงาน ทุกท่านนะครับ
สรุป ผมดีใจ ที่มีคน มา ให้กำลังใจน้องปาว และ ยินดี ที่เขาทำดีให้สังคม แต่ ผมเสียใจ ที่มี คน มาว่า นินทา น้องปาว โดยที่ไม่เห็น ความดี ที่เขาทำกับสังคม บางสิ่ง ยอมรับ ได้ บางสิ่ง ก็ว่าเกิน เขาทำดีให้ สังคมแล้ว ก็ให้ เขา ทำต่อไปเถอะครับ รวมทั้งอาสา ทุก หน่วย ทุกสังกัด คุณ ช่วยผู้ รับเคราะห์ ประสบเหตุ คุณ ได้ อะไร คุณก็รู้อยู่แล้ว สำหรับ ผมได้ความสุข ในใจ ที่คนปลอดภัย มันอิ่มใจ ครับ อาสา หลายท่านก็เป็น เหมือนผมใช่มั๊ยหล่ะ ครับ ปล.ปาว ผ่านมาอ่าน ข้อความพี่ แล้ว ส่งยาทา แก้ปวดกล้ามเนื้อ มา ธิเบต หน่อย เมือยมือแว้ว อิอิ

From : โอ๊ตนนท์ [ 19 พ.ค. 50 - 00:09:09 น. ]

ความเห็นที่ 122
เกือบลืม อีกเรื่อง พี่ๆ อาสา ท่านใด ต้องการโพสต์ ใน เวปนี้ กรุณา ใช้คำสุภาพด้วยนะครับ เพราะ ที่นี่เป็นเวป จักรยาน และ มี คน มาอ่านเยอะ จะทำให้ เสีย ชื่อเสียง หน่วย สังกัด เปล่าๆ
และ อาสา ท่านใด ต้องการ จะ ติชม หรือ จะ ว่าปาว อะไร ก็ คุยกับผมได้ ที่ msn nameoat@hotmail.com นะครับ ยินดีรับ คำ ติ ชม ทุกท่านครับ หรือ มาแชร์ ไอเดีย กัน ว่า ควรปรับปรุง อาสากันอย่างไร และ มีอะไร จะได้ปรึกษาแจ้งให้ น้องปาว อีกทีครับผม ขอบคุณ ครับ
From : โอ๊ตนนท์ [ 19 พ.ค. 50 - 00:39:26 น. ]

ความเห็นที่ 123
ขอเป็นกำลังใจให้พี่ปาวคับสู้ๆๆนะคับพี่ผมอยากทำอาสาเหมือนพี่บ้างคับพี่ทำอยู่วชิระหรอเดี๋ยวผมไปทำด้วยนะสู้ต่อไปวชิรพยาบาลสู้ๆๆๆๆๆๆ
From : *-*ชมรมวชิรพยาบาล*-* [ 21 พ.ค. 50 - 21:12:16 น. ]

ความเห็นที่ 124
โอ๊ย..สรรหาคำจะมาบรรยายเอาๆอ่านเค้าหน่อยพิมพ์ซะยืดยาวเดี๋ยวจะเหนื่อยป่าว
From : . [ 26 พ.ค. 50 - 11:42:57 น. ]

ความเห็นที่ 125
มูลนิธิสุขศาลานุเคราะห์ นครปฐม
From : อส.246 นครปฐม [ 27 พ.ค. 50 - 20:28:28 น. ]

ความเห็นที่ 126
อุดมการณ์สูง / ดีเป็นคนที่เป็นแบบอย่างที่ดี
(ทุกอย่างมีขอบเขต)


From : บุคคลทั่วไป [ 25 ก.ค. 50 - 12:54:19 น. ]


กระทู้เก่าในกระดานเดิมไม่สามารถโพสเพิ่มเติมได้อีก
ขอเชิญไปใช้งานที่ กระดานข่าวรุ่นใหม่ นะครับ